Νέο ξέφρενο βράδυ για Μπολτ - Με 10 γυναίκες στο δωμάτιο του


Συνεχίζει να απασχολεί τα μέσα ενημέρωσης ο «άτακτος» Γιουσέιν Μπολτ, καθώς νέες φωτογραφίες ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από τα νυχτοπερπατήματά του.

Ο εννιά φορές χρυσός Ολυμπιονίκης του δίνει και καταλαβαίνει, αφού με το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν έχει σταματήσει να κυκλοφορεί τα βράδια με αιθέριες υπάρξεις σε κλαμπ του Λονδίνου.


Ο 30χρονος αθλητής εθεάθη για δεύτερη συνεχόμενη νύχτα σε μαγαζί της αγγλικής πρωτεύουσας, όπου έμεινε μέχρι τις 4:30 τα ξημερώματα. Μαζί του βρισκόταν μια πληθωρική παρουσία, η οποία άφηνε λίγα στη φαντασία με το αποκαλυπτικό μαύρο φόρεμά της.
Στην επιστροφή του στο ξενοδοχείο, δύο αυτοκίνητα με δέκα γυναίκες περίμεναν στην είσοδο τον Μπολτ και όλοι μαζί ανέβηκαν στην πολυτελή του σουίτα. Όλα αυτά, μετά το σκάνδαλο με την 20χρονη Βραζιλιάνα φοιτήτρια και το τρελό βράδυ σε γνωστό κλαμπ του Λονδίνου, την πρώτη μέρα της άφιξής του εκεί.


Παρόλα αυτά, η «αφελής» αδερφή του Μπολτ υποστηρίζει πως η σύντροφός του, με την οποία επρόκειτο να παντρευτεί, δεν έχει κανένα πρόβλημα με όλη αυτή την κατάσταση, καθώς έχει συνηθίσει να βρίσκεται στο επίκεντρο ο αγαπημένος της και ο κόσμος να φωτογραφίζεται μαζί του.
Πηγή: sport-fm.gr 


Από PRESS-GR.com ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ελένη Μάνθου : Η 18χρονη Σαλονικιά, που πέρασε πρώτη στην Ιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης

Η Ελένη Μάνθου συγκέντρωσε 19.714 μόρια 
- Η ίδια λέει ότι δεν διάβαζε πάνω από τρεις ώρες ημερησίως και τα Σαββατοκύριακα χαλάρωνε με τους φίλους της

Πρώτη στην Ιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης με 19.714 μόρια είναι η 18χρονη μαθήτρια ιδιωτικού κολλεγίου της Θεσσαλονίκης, Ελένη Μάνθου. «Το ήθελα από μικρή να σπουδάσω ιατρική, ίσως γιατί έβλεπα και τη μητέρα μου που είναι γιατρός», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η 18χρονη.
Αν και κατάφερε να συγκεντρώσει πολύ υψηλή βαθμολογία, τονίζει ότι, μέσα στη σχολική χρονιά, δεν διάβαζε πάνω από τρεις ώρες ημερησίως και τα Σαββατοκύριακα χαλάρωνε με τους φίλους της.
«Η πρωτιά για μένα αποτελεί μια καλή ώθηση για τις σπουδές μου» αναφέρει η 18χρονη μαθήτρια του «Ανατόλια», προσθέτοντας ότι, λόγω προσωπικής της... ανασφάλειας, δεν περίμενε ότι θα συγκέντρωνε τόσα μόρια.


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

Εικόνες ντροπής, στον Δήμο Θερμαϊκού και κίνδυνος για την Δημόσια υγεία

Λάβαμε και δημοσιεύουμε ενυπόγραφη και επώνυμη καταγγελία αναγνώστη μας, για εικόνες που δεν τινούν τον Δήμο Θερμαικού, αλλά και τους κατοίκους και επισκέπτες του !!!!
"Στην επαρχιακή οδό Επανομής- Νέας Ηράκλειας και στο σημείο μεταξύ των στάσεων ΟΑΣΘ  Β' Καραγκιόζη και Φιλελλήνων βρίσκεται ένας σωρός σκουπιδιών εδώ και 2 μήνες και μεγαλώνει καθημερινά.
Στο σημείο υπήρχε πέρσι κάδος ο οποίος καταργήθηκε. 
Από κακή συνήθεια οι περαστικοί με το αυτοκίνητο και οι κάτοικοι , συνεχίζουν να πετούν τα σκουπίδια τους.
Τα αυτοκίνητα του Δήμου απαξιώνουν να σταματήσουν και να καθαρίσουν
Σε πολλές προσπάθειες αρκετών γειτόνων για επικοινωνία με το τμήμα καθαριότητος  Επανομής, το τηλέφωνο είναι μόνιμα κατειλημμένο.
Ο τόπος έχει γεμίσει ποντίκια και υπάρχει σοβαρό θέμα υγιεινής, σε 
τουριστική περιοχή και πάνω σε κεντρικό δρόμο !"




Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

ΠΡΟΣΟΧΗ- Ανακοίνωση της Τροχαίας Θεσσαλονίκης, για διακοπές στην κυκλοφορία στην Περιφερειακή οδό

Από τη Διεύθυνση Τροχαίας Θεσσαλονίκης ανακοινώνεται ότι, στα πλαίσια του έργου «Κατασκευή ανισόπεδου κόμβου Κ16 στη συμβολή Π.Α.ΘΕ. και Εσωτερικής Περιφερειακής οδού Θεσ/νίκης» που εκτελείται από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, κατά το χρονικό διάστημα από την Πέμπτη 25-08-2016 έως και το Σάββατο 27-08-2016 και μόνο κατά τις ώρες 19:00 έως 06:00 της επομένης, θα διακόπτεται η κυκλοφορία όλων των οχημάτων στο ρεύμα πορείας προς ανατολικά της Περιφερειακής οδού Θεσ/νίκης, από τη συμβολή της με την οδό Πόντου μέχρι τη συμβολή της με την Συμμαχική οδό.

Η κυκλοφορία των οχημάτων θα διεξάγεται μέσω της παράπλευρης της Περιφερειακής οδού.
Για τις παραπάνω κυκλοφοριακές ρυθμίσεις έχει εκδοθεί σχετική Απόφαση από την ανωτέρω Υπηρεσία.

Για τη διευκόλυνση της κυκλοφορίας η Διεύθυνση Τροχαίας Θεσσαλονίκης θα λάβει μέτρα τροχαίας ανάλογα με τις κυκλοφοριακές ανάγκες που θα προκύψουν.
Παρακαλούνται οι οδηγοί να καταβάλλουν ιδιαίτερη προσοχή, να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις των τροχονόμων και τις ενδείξεις των πινακίδων σήμανσης.
Ζητούμε την κατανόηση και τη συνεργασία των πολιτών.


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ- Αγριο ξύλο μεταξύ οπαδών ομάδων, στη Θεσσαλονίκη

Επεισόδιο μεταξύ οπαδών του ΠΑΟΚ και του Άρη σημειώθηκε μετά τη λήξη του αγώνα των κιτρινόμαυρων με την ΑΕΚ, στο γήπεδο Κλεάνθης Βικελίδης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival.gr, στις 21.40 ολιγάριθμη ομάδα οπαδών του ΠΑΟΚ επιτέθηκε σε οπαδούς του Άρη που επέβαιναν σε μοτοσυκλέτες και περίμεναν στο φανάρι στη συμβολή των οδών Παπαναστασίου και Κλεάνθους.
Ακολούθησε συμπλοκή σώμα με σώμα μεταξύ των δύο πλευρών.

Τα άτομα απομακρύνθηκαν πριν την άφιξη των αστυνομικών δυνάμεων
Έρευνα για το περιστατικό διεξάγει το τμήμα Αθλητικής Βίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

Να μην τις φοβάσαι τις αλήθειες κι ας σε πονάνε.

Της Στεύης Τσούτση.

Είναι κι αυτές οι αλήθειες που όσο τις ζητάς, άλλο τόσο δεν τις θέλεις.
Οξύμωρο θα μου πεις, αλλά έτσι είναι.
Γιατί η ιδέα της αλήθειας είναι όμορφη αλλά γεννάει τρόμο. Έτσι όπως θα έρθει να σταθεί αφτιασίδωτη μπροστά σου, δε θα σκεφτεί αν θα σε πληγώσει. Απλά θα σου φανερωθεί ως έχει, δίχως ψεύτικα στολίδια, δίχως ελαφρυντικά και δικαιολογίες.
Αλήθεια. Ωμή, όπως ακριβώς τη ζήτησες.
Ή μήπως τελικά δεν έπρεπε να τη ζητήσεις;
Ταλαντεύεσαι κι εσύ.
Μήπως τελικά το ψέμα είναι καλύτερο; Μήπως η πλάνη του είναι πιο ευχάριστη; Μήπως αυτή του η ψευδαίσθηση σε κάνει πιο ευτυχισμένο;
Φτάνεις στο σημείο να το πιστεύεις. Αν είναι η αλήθεια που πονά τόσο πολύ, που απομυθοποιεί, που γονατίζει, τότε καλύτερα ένα ψέμα.
Ένα ολοστρόγγυλο, δίχως αιχμές που γρατζουνίζουν, ψέμα, όλο δικό σου. Κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σου, να κολλά πάνω σου γάντι και να μην αφήνει άλλα κενά πέραν ενός.
Του δικού σου. Του εσωτερικού κενού σου που δεν μπορεί να καλυφθεί με τίποτα ψεύτικο.
Εκείνη η τρυπούλα στα πλαϊνά της καρδιάς σου δεν καλύπτεται με κανένα ψέμα.
Ζητά μόνο αλήθειες κι ας την πονάνε.
Ζητά να ξέρει που πατεί και τις της γίνεται.
Και δε βολεύεται με κανένα φτιασιδωμένο λογάκι. Θέλει αποδείξεις ειλικρίνειας, θέλει ωμές, αμακιγιάριστες αλήθειες.
Άσχημες ενίοτε μα πάντα λυτρωτικές.
Γι’αυτό μην τις φοβάσαι της αλήθειες. Να τις απαιτείς και να τις επιλέγεις. Κι ας μείνουν δίπλα σου μια χούφτα άνθρωποι. Θα είναι λίγοι μα αληθινοί. Θα ξέρεις τι θα ακούς από το στόμα τους, όπως κι εκείνοι θα ξέρουν τι να περιμένουν από το δικό σου.
Μόνο αλήθειες. Αλήθειες που μπήγονται κατάσαρκα και φαίνονται να πληγώνουν αλλά εν τέλει λυτρώνουν.
Κι άσε τους άλλους στις καλοφτιαγμένες πλάνες τους. Άσε τους στα ακριβά μα ψεύτικα στολίδια τους.
Εσύ ζήσε λιτά. Ζήσε ειλικρινά. Ζήσε αληθινά.
Αυτό σου πρέπει. Αρκεί να το καταλάβεις και να το επιλέξεις.
Κι όσο για τους ψεύτες που δήθεν ειλικρινώς θα βγουν στο δρόμο σου, σαν τους ανακαλύψεις, γιατί το είπε κι ο λαός ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, απομάκρυνέ τους.
Δεν τους θέλεις κοντά σου, να είσαι σίγουρος γι’αυτό. Δεν τους έχεις ανάγκη, δεν τους χρειάζεσαι.
Μόνο βρωμιά μπορούν να σου κολλήσουν. Εκείνη τη βρωμιά από τα ψέματα που έμαθε να γεννά η ψυχή τους.
Απαρνήσου τα κι ας μη χαμογελάς συνέχεια. Απαρνήσου τα κι ας μην είναι όλα πάντα τέλεια.
Δεν είναι. Είναι στον ορισμό της ζωής να μην είναι όλα πάντα τέλεια.
Πάλεψε όμως να πλησιάσουν στην τελειότητα που ονειρεύτηκες.
Αυτό, ναι, μπορείς να το κάνεις.

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2bWKHGT

Εγώ πίστεψα στους ανθρώπους κι αυτοί με φλόμωσαν στο ψέμα.

Της Χριστίνας Καζανιάτορα.

Αχ μαμά.

Με μεγάλωσες με όλη σου την αγάπη, με έμαθες να είμαι ένας σωστός άνθρωπος.

Να αγαπάω.

Να μαθαίνω από τα λάθη μου.

Να προσφέρω.

Να δίνω το χέρι μου.

Να βοηθάω τον συνάνθρωπο μου. Και το κάνω μαμά.

Αγωνίζομαι νύχτα μέρα να κερδίσω εμένα, την ευτυχία μου τα όνειρα μου.

Δίνω μάχες κάθε μέρα μαμά.

Κάποιες φορές εις βάρος μου…μη σου πω τις περισσότερες!

Μα ποτέ εις βάρος άλλων. Ποτέ ηθελημένα.  Ποτέ με δόλο.

Κάνω τις επιλογές μου και παίρνω όλο το κόστος ακόμα και όταν δε μου αναλογεί.

Όμως κάποιοι μαμά με κλέβουν…

Κλέβουν τις στιγμές μου.

Αυτές που με κόπο κερδίζω και είναι δικές μου. Μόνο δικές μου.

Με πονάει αυτό ρε μαμά.

Δε με αφήνουν να τις χαρώ.

Γιατί;

Εγώ πίστεψα πως τους δίνεις αγάπη και παίρνεις αγάπη.

Πίστεψα πως με το χαμόγελο μαλακώνουν οι γκρίζες γραμμές της ψυχής τους.

Πίστεψα πως θα αγαπάνε τον άνθρωπο με ειλικρίνεια μα αυτοί τον φοβούνται και τον αποφεύγουν.

Πίστεψα στους ανθρώπους.

Μα αυτοί με φλόμωσαν στο ψέμα.

Αχ μαμά.

Τα έδωσα όλα.

Όλα.

Με όλη μου τη ψυχή.

Μαμά πίστεψε με δε θες να ξέρεις τι πήρα…

Και προχωράω…

Όπως με έμαθες.

Μπροστά, με το κεφάλι ψηλά, με χαμόγελο και παρέα τις αλήθειες μου.

Μόνο μπροστά.

Όμως φοβάμαι ρε μαμά, φοβάμαι πολύ.

Σαν τότε που ήμουν μικρή, θυμάσαι;

Μόνο που τώρα δε φοβάμαι τα σκοτάδια, ούτε τους δράκους …

Τώρα φοβάμαι αληθινά πολύ.

Γιατί έγινα και εγώ μαμά.

Και νοιώθω πως όσα και να τους μάθω, όσα σωστά κι αν τους διδάξω και εγώ με τη σειρά μου, φοβάμαι πως θα πονέσουν και θα πληγωθούν

Ξέρω ρε μαμά…

Έτσι γίνεται

Έτσι μαθαίνεις

Έτσι αξιώνεσαι να λέγεσαι Άνθρωπος.

Αχ μα δε μου αρέσει αυτός ο κόσμος ρε μαμά

Σα να μη χωράμε εδώ

Είναι άδικος, σκληρός, είναι ψεύτικος

Μαμά;

Μάθε με πάλι…

Πάλι απ’ την αρχή.

Μα αυτή τη φορά κάνε με αν θες λίγο πιο δυνατή.

Στάξε μου λίγο μέταλλο παραπάνω, ατσάλι κατά προτίμηση για να γίνω πιο σκληρή, να αντέχω παραπάνω.

Ρίξε μου και μπόλικες σταγόνες, από διαφορετικό χρώμα ώστε να μπορώ να τους ξεχωρίζω.

Και ξέρεις ποια είναι η ειρωνεία μαμά;

Όσο πιο πολύ με πονάνε, όσο πιο πολύ με απογοητεύουν, όσο πιο πολύ απομακρύνομαι από αυτούς,  ακόμα πιστεύω στον Άνθρωπο και όλο και πιο κοντά στην αγάπη πάω…

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2bohG47

Τα 15 όχι που οδηγούν στην ευτυχία.

Βασιζόμαστε στη ζωή μας σε τόσα πράγματα που τελικά μας προκαλούν πόνο, άγχος και ανησυχίες κι αντί να προσπαθήσουμε να απελευθερωθούμε, καταλήγουμε να είμαστε προσκολλημένοι σε αυτά, κάνοντας τη ζωή μας ακόμα πιο δύσκολη από ό,τι είναι. Παρακάτω διαβάστε μια λίστα με 15 πράγματα στα οποία πρέπει να πείτε «όχι», κάνοντας έτσι τη ζωή σας πολύ πιο εύκολη και πολύ πιο ευχάριστη. Αρχίζοντας από σήμερα κιόλας, μπορείτε να αλλάξετε οτιδήποτε δεν σας αρέσει και να το κάνετε καλύτερα.

1. Πείτε «όχι» στην ανάγκη σας να έχετε πάντοτε δίκιο

Τόσοι πολλοί άνθρωποι νιώθουμε την ανάγκη να έχουμε πάντοτε δίκιο και δεν αντέχουμε στην ιδέα ότι μπορεί να κάνουμε λάθος. Μάλιστα, είναι τόσο έντονη αυτή η ανάγκη μας που δεν αντιλαμβανόμαστε τον κίνδυνο που ελλοχεύει να καταλήξουν άδοξα διάφορες σχέσεις μας, γιατί δεν αντέχουν όλοι οι άνθρωποι το άγχος που έχουμε και μεταδίδουμε.

Πραγματικά, δεν αξίζει. Οποτεδήποτε νιώσετε ξανά την ανάγκη να πεταχτείτε σε μια κουβέντα βγάζοντας την άκρη για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, αναρωτηθείτε το εξής: «Προτιμώ να έχω δίκιο ή να έχω φίλους;». Αλήθεια, πόση σημασία έχει; Είναι τόσο μεγάλος ο εγωισμός μας τελικά;

2. Πείτε «όχι» στην ανάγκη σας να ελέγχετε τα πάντα

Δεν χρειάζεται να έχετε τον έλεγχο για οτιδήποτε συμβαίνει με όλους, τους φίλους, την οικογένειά σας, τη σχέση σας. Είτε πρόκειται για συναδέλφους είτε για τους γονείς σας είτε για το/τη σύντροφό σας, απλώς ηρεμήστε κι αφήστε να παίρνουν κι άλλοι ευθύνες για όσα συμβαίνουν. Επιτρέψτε σε όλους να είναι ο εαυτός τους, αλλά προπαντός, κάντε αυτό το δώρο σε εσάς και θα δείτε πόσο ανάλαφροι θα αισθανθείτε ξαφνικά.

3. Πείτε «όχι» στις κατηγορίες

Ξεπεράστε την ανάγκη σας να ρίχνετε το φταίξιμο στους άλλους για όσα έχετε ή όσα δεν έχετε, για όσα νιώθετε ή για όσα δεν νιώθετε. Σταματήστε να μεταθέτετε τις ευθύνες και αναλάβετε όσες σας αναλογούν για πράγματα στα οποία φταίτε.

4. Πείτε «όχι» στην αυτολύπηση

Πόσοι άνθρωποι δεν υποβαθμίζουν οι ίδιοι τον εαυτό τους επειδή σκέφτονται αρνητικά και θεωρούν ότι δεν αξίζουν σαν άνθρωποι ή δεν θεωρούν ότι μπορούν να τα καταφέρουν; Μην πιστεύετε οτιδήποτε σας υπαγορεύει το μυαλό σας, ειδικά αν είναι κάτι αρνητικό και σας οδηγεί στην αυτολύπηση. Αξίζετε πολύ περισσότερα από αυτό.

5. Πείτε «όχι» στους περιορισμούς του μυαλού σας

Διώξτε μακριά τις σκέψεις σας ότι δεν είστε ικανοί να κάνετε οτιδήποτε υπάρχει στο νου σας. Μην σκέφτεστε τι νομίζετε ότι μπορείτε ή δεν μπορείτε να κάνετε, τι είναι δυνατό και τι αδύνατο. Από εδώ και μπρος, μην επιτρέψετε ξανά στον εαυτό σας να περιορίσει τις δυνατότητες σας, γιατί θα είστε πάντα κολλημένοι στο λάθος σημείο. Ανοίξτε τους ορίζοντες σας και πετάξτε!

6. Πείτε «όχι» στη γκρίνια

Εγκαταλείψτε την ανάγκη σας να παραπονιέστε για τόσα πολλά πράγματα καθημερινά. Για ανθρώπους, καταστάσεις, γεγονότα που σας έκαναν δυστυχισμένους, λυπημένους και κατηφείς. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε έτσι και καμιά περίσταση δεν μπορεί να σας δημιουργήσει αυτά τα συναισθήματα αν δεν το επιτρέψετε εσείς. Δεν είναι οι καταστάσεις που υποδαυλίζουν αυτά που νιώθετε, αλλά ο τρόπος που επιλέγετε να βλέπετε τα πράγματα. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχει η θετική σκέψη απέναντι στα πράγματα.

7. Πείτε «όχι» στην κριτική

Ξεφορτωθείτε το κομμάτι του εαυτού σας που ζει και τρέφεται από την κριτική που ασκεί σε ανθρώπους που είναι απλώς διαφορετικοί από εσάς ή από ό,τι περιμένατε να εξελιχθούν. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί, κι όμως στη βάση μας είμαστε όλοι ίδιοι. Όλοι θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, όλοι θέλουμε να αγαπάνε και μας αγαπήσουν κι όλοι θέλουμε να μας καταλαβαίνουν οι συνάνθρωποί μας. Όλοι κάτι αναζητάμε στη ζωή κι όλοι κάτι ευχόμαστε, γι αυτό ας μην κρίνετε κανέναν, γιατί κάποιος άλλος θα βρεθεί να κρίνει εσάς.

8. Πείτε «όχι» στον εντυπωσιασμό

Σταματήστε να προσπαθείτε τόσο σκληρά να εντυπωσιάσετε τους άλλους και να παριστάνετε ότι είστε κάτι που δεν είστε για να κάνετε τους άλλους να σας συμπαθήσουν. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Τη στιγμή που θα σταματήσετε να προσπαθείτε τόσο σκληρά να γίνετε κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είστε, όταν θα ρίξετε όλες τις μάσκες, τότε θα αποδεχτείτε ουσιαστικά τον εαυτό σας και θα καταλάβετε ότι οι άνθρωποι πρέπει να σας αγαπούν για τον πραγματικό σας εαυτό, όχι για έναν ιδανικό μεν, αλλά ψεύτικο εαυτό που τους παρουσιάζετε.

9. Πείτε «όχι» στην αντίσταση προς τις αλλαγές

Οι αλλαγές είναι καλές, μας βοηθούν να προχωρήσουμε μπροστά, ακόμα και αν στην αρχή φαίνονται επώδυνες και δύσκολες. Οι αλλαγές όμως μας οδηγούν να βελτιώσουμε τη ζωή μας και τη ζωή των ανθρώπων που μας περιβάλλουν. Συνεπώς, ακολουθήστε το ένστικτό σας, αγκαλιάστε τις αλλαγές, μην αντιστέκεστε σε αυτές και θα ανακαλύψετε το πραγματικό νόημά τους.

10. Πείτε «όχι» στις ταμπέλες

Σταματήστε να βάζετε ταμπέλες στους ανθρώπους, στα πράγματα και στα γεγονότα που δεν καταλαβαίνετε, λέγοντας ότι είναι περίεργα ή διαφορετικά. Αντί αυτού, προσπαθήστε να διευρύνετε τους ορίζοντές σας δειλά δειλά. Άλλωστε, το μυαλό δουλεύει καλύτερα όταν είναι ανοιχτό.

11. Πείτε «όχι» στους φόβους

Ο φόβος δεν υπάρχει, είναι απλώς μια ψευδαίσθηση που έχετε δημιουργήσει στο μυαλό σας. Διορθώστε τις λάθος αντιλήψεις που έχετε για τα πράγματα μέσα σας και θα δείτε τρομερές αλλαγές και στους εξωτερικούς παράγοντες που σας επηρεάζουν, γιατί πλέον δεν θα σας φοβίζει τίποτα.

12. Πείτε «όχι» στις δικαιολογίες

Αφήστε κατά μέρους τις δικαιολογίες, γιατί δεν τις χρειάζεστε πια. Πολλές φορές περιορίζουμε τους εαυτούς μας, καθώς προβάλλουμε συνεχώς δικαιολογίες. Αντί να ψάχνουμε πώς θα βελτιώσουμε τον εαυτό μας μεγαλώνοντας, λέμε ψέματα ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό, χρησιμοποιώντας όλες τις δικαιολογίες που μπορεί κανείς να σκεφτεί, δικαιολογίες που στο 99,9% δεν είναι αληθινές.

13. Πείτε «όχι» στα φαντάσματα του παρελθόντος

Είναι δύσκολο, φυσικά και είναι δύσκολο να ξεκολλήσουμε από το παρελθόν, πόσο μάλλον αν το παρόν μας φαίνεται δύσκολο και το μέλλον τρομακτικό. Ωστόσο, ας θυμηθούμε ότι το παρόν είναι στην ουσία το μόνο πράγμα που έχουμε, γιατί το παρελθόν πέρασε και το μέλλον δεν έχει χτυπήσει ακόμα την πόρτα. Επίσης, το παρελθόν που τόσο επιζητάτε και επικαλείστε δεν ήταν ονειρικό όταν ήταν η καθημερινότητά σας. Γι’ αυτό σταματήστε να παραπλανάτε τον εαυτό σας. Δηλώστε παρών σε ό,τι κι αν συμβαίνει τώρα στη ζωή σας, χαρείτε την παρούσα στιγμή, γιατί έτσι κι αλλιώς, η ζωή είναι ένα ταξίδι κι όχι απλώς ένας προορισμός. Έχετε στο νου σας μια ξεκάθαρη εικόνα του μέλλοντος που επιθυμείτε, αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε το παρόν σαν να μην υπάρχει αύριο!

14. Πείτε «όχι» στην προσκόλληση

Η έννοια της προσκόλλησης δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην προσκολλάται κανείς στα πράγματα, στους ανθρώπους, στα μέρη, στο χρόνο. Ωστόσο, τη στιγμή που θα αποκολληθείτε από όλα αυτά και θα μάθετε να ζείτε ελεύθεροι από παντός είδους εξαρτήσεις και προσκολλήσεις, θα μάθετε να αγαπάτε πραγματικά, μιας και αυτές οι δυο έννοιες δεν μπορούν να συμβαδίσουν. Η προσκόλληση συνδέεται με το φόβο, την αγωνία που μας κυριεύει να μην χάσουμε όλα όσα θεωρούμε πολύτιμα, που στην ουσία όμως δεν είναι. Από την άλλη μεριά, η αγάπη, η πραγματική αγάπη είναι αγνή, ευγενής και ανιδιοτελής, γιατί όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει φόβος και προσκόλληση. Διαχωρίζοντας αυτά τα δυο και ζώντας απαλλαγμένοι από την προσκόλληση, θα είστε πραγματικά ευτυχισμένοι, ήρεμοι, ψύχραιμοι και ανεκτικοί. Θα μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τα πάντα χωρίς την παραμικρή προσπάθεια, κι αυτή είναι μια κατάσταση που δεν περιγράφεται με λόγια.

15. Πείτε «όχι» στο να ζείτε τη ζωή που θέλουν οι άλλοι για εσάς

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που δεν ζουν τη ζωή που ονειρεύτηκαν, αλλά τη ζωή που θέλουν οι γύρω τους για αυτούς. Ζουν σύμφωνα με τις απόψεις των γονιών, των δασκάλων, των φίλων, των συντρόφων τους, αγνοώντας τα δικά τους θέλω και τις δικές τους επιθυμίες. Δεν ακούν τη φωνή της καρδιάς τους που φωνάζει, γιατί είναι πολύ απασχολημένοι προσπαθώντας να ικανοποιήσουν όλους τους άλλους, ζώντας σύμφωνα με τις προσδοκίες των τρίτων κι όχι τις δικές τους. Ξεχνούν τι είναι αυτό που τους κάνει ευτυχισμένους, αυτό που θέλουν πραγματικά, αυτό που χρειάζονται και τελικά φτάνουν να ξεχνούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ξυπνήστε! Ζούμε μια φορά και η ζωή που ζούμε πρέπει να είναι δική μας κι όχι των άλλων. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και ζήστε την όπως εσείς θέλετε!

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2bWKvHp

Όταν βρίσκεις επιτέλους το δάσκαλό σου στον έρωτα.

Λόγια, πολλά λόγια. Λόγια που σαφώς προέρχονται απ’ όσα πιστεύουμε, όμως κάποιες φορές είναι βαρύγδουπα και στην επόμενη στροφή της ζωής ίσως να διαψευστούν. Ίσως κι όχι. Όμως σε κάθε περίπτωση ξεκίνα να μετράς αυτά τα λόγια ένα προς ένα.

Το ένστικτό σου, λένε, είναι αλάνθαστο, συμφωνώ. Σε οποιοδήποτε δίλημμά σου πριν καταλήξει επιλογή, ήδη γνωρίζεις. Γνωρίζεις το ρόλο όποιου σε πλησιάζει. Ποιος θα είναι για να μείνει και ποιος για να φύγει, σε ποιον να δείξεις εμπιστοσύνη και σε ποιον όχι, ποιος θα έχει την ψυχή να σ’ αγαπήσει και με ποιον θα περνάς την ώρα σου μέχρι να βρεθεί εκείνο το καλύτερο. Και παρ’ ότι ξέρεις πως αυτό που θα αξίζει τελικά έρχεται σε ανύποπτο χρόνο, επιλέγεις να το αγνοήσεις και να συνεχίσεις στην ίδια πορεία.

Το σημαντικότερο, αν μου επιτρέπεις, είναι πως πρέπει να σταματήσεις να πιστεύεις πως έχεις τον έλεγχο στα πάντα. Πως όλα κινούνται κάτω απ’ την εποπτεία σου, γιατί ίσως έρθει η στιγμή που το καλοδιαβασμένο για σένα manual δεν μπορεί να σε βοηθήσει πια. Είναι η στιγμή, που δέχεσαι τα ίδια «πυρά» που είχες μάθει εσύ να ρίχνεις και δεν πρόλαβες καν να αμυνθείς!

Πάντα ήθελες να γνωρίζεις ιδιαίτερους χαρακτήρες και να αποκρυπτογραφείς όποια κίνησή τους, πάντα παρατηρούσες και πάντα κατέληγες να τους μάθεις. Ποτέ όμως δεν ένιωσες να είσαι εσύ το θύμα στην ίδια σου την «πλεκτάνη». Και δεν ήξερες πώς είναι να παρατηρούν εσένα. Να σε κοιτούν πώς περπατάς, στον τρόπο που τρως, στον τρόπο που καπνίζεις.

Κι ενώ στα πρώτα λεπτά αισθάνεσαι να σε παραβιάζουν, την ίδια στιγμή χαμογελάς γιατί τελικά νιώθεις πως δεν είσαι μόνος σου. Χαμογελάς περισσότερο γιατί δεν είχες συνειδητοποιήσει πως υπάρχουν κι άλλοι που νοιάζονται και εκφράζονται χωρίς να φοβούνται. Έχουν μάθει να μοιράζονται. Να μοιράζονται από μικρά παιδάκια που ήταν τα παιχνίδια τους και τώρα ως ενήλικοι τα συναισθήματά τους.

Έπειτα από κάποια ποτήρια κρασί και μια μικρή ζαλάδα, σε κοίταξες προσπαθώντας για μία ακόμη φορά να καταλάβεις. Κι όντως κατάλαβες. Αυτή τη φορά, συνειδητοποίησες πως ψάχνοντας εσένα, βρήκες αυτόν. Εκείνον που θέλει να πάρει το ρόλο το δικό σου, που θέλει ο ίδιος να σε μάθει και μαζί μ’ αυτόν πια να σε γνωρίσεις.

Μπορεί να σε ταράζει αυτή η «αδιακρισία» να μάθει όσα τόσα χρόνια κρατούσες μέσα σου, όμως σου αρέσει ο ζήλος του. Χαμογελάς με την επιμονή του, γιατί βλέπεις σ’ αυτόν τη μέχρι τώρα στάση σου απέναντι στους άλλους.

Ίσως στην αρχή τον απέφυγες. Στην πραγματικότητα αποφεύγεις να τον δεις γιατί δεν ξέρεις αν θα του αρέσει αυτό που θα δει σε εσένα -βλέπεις έχουν φροντίσει πολλοί να σου χαρίσουν ανασφάλειες από τα δικά τους κόμπλεξ. Ίσως τρομάζεις και ‘συ η ίδια με τη δυναμική σου και σκέφτεσαι πως θα είναι ακόμη ένας που έτρεξε βλέποντάς την.

Αυτός όμως, εκείνη ερωτεύθηκε. Αυτήν τον παρακίνησε γιατί κατάλαβε πως πίσω απ’ αυτήν κρύβεις τόσα που δεν πρόλαβε κανείς να παρατηρήσει. Και θέλει να γίνει ο «ένας σου». Και προσπαθεί κάθε μέρα να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον, γιατί ξέρει ότι είσαι «περίεργος» και προσπαθεί κάθε μέρα να βελτιώσει ό, τι δεν σου αρέσει σε αυτόν. Να βελτιώσει είπα. Όχι να αλλάξει.

Γιατί και ‘συ αυτό ερωτεύθηκες σ’ αυτόν. Τη σταθερότητα και την αυτογνωσία του. Αλλά περισσότερο αγάπησες το «θα προσπαθήσω». Ακόμη κι αν αποτυγχάνει, κάθε φορά ερωτεύεσαι την προσπάθειά του αυτή. Όσο σκληρά κι αν προσπαθεί, επειδή το κάνει μόνο για σένα, σου είναι αρκετό.

Έμαθες πόσο ωραία είναι να είσαι η μαριονέτα του που θα σε καθοδηγεί εκεί που πρέπει και θα σ’ αφήνει να βγαίνεις μπροστά όταν θες. Που θα σε βοηθήσει να καταλάβεις, πώς ν’ αλλάξεις κάποια απ’ τα σημεία σου κι αυτό δε θα είναι και τόσο άσχημο. Γιατί θα θες εσύ και γιατί ξέρεις πως δε θα σε κακομεταχειριστεί.

Παρότι είχες μάθει να έχεις εσύ αυτόν το ρόλο, αυτήν τη φορά απολαμβάνεις ότι του παραχώρησες τη σκυτάλη με όλη σου την καρδιά. Γιατί ερωτεύτηκες πρωτίστως το μυαλό του και δευτερευόντως όλα αυτά που περικλείουν το εγώ του.

Γιατί αγαπάς το ύφος του όταν διαβάζει αυτά που γράφεις και γελάει μ’ αυτή σου την ευχέρεια να χειρίζεσαι το λόγο. Και λαμβάνοντας υπόψιν σου την αμηχανία που θα ένιωθες σε ενδεχόμενη απάντησή του, απλώς σκύβει και σε φιλάει. Και στο φιλί του αυτό παίρνεις την πιο όμορφη απάντηση.

Γράφει η Ιωάννα Καμπουρίδου

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2bohMbR

Αυτοί που άξια ονομάστηκαν φίλοι σου.

Ο Αριστοτέλης μας τα είπε στα ίσια κι έξω απ’ τα δόντια. «Ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό. Όποιος μπορεί να ζήσει μόνος του είναι ή θηρίο ή Θεός». Πόσο δίκιο είχε. Δεν είμαστε Θεοί κι όσο και να το παλεύουμε κάποιες φορές, δεν είμαστε ούτε θηρία. Είμαστε άνθρωποι κι έχουμε την ανάγκη να είμαστε μέλη ενός συνόλου. Τα σύνολα αυτά μπορεί να είναι οικογενειακά, πολιτικά, κοινωνικά. Συνήθως αυτά, σου τυχαίνουν λίγο ή πολύ. Το σύνολο των φίλων μας όμως, το διαλέγουμε και το διαμορφώνουμε όπως εμείς θέλουμε. Φιλία. Από μόνη της η λέξη βγάζει έναν έντονο δυναμισμό.

Πόσοι και πόσοι άνθρωποι έχουν περάσει απ’ τη ζωή μας. Και πόσοι ακόμα θα περάσουν. Εμείς κρατάμε κάποιους από κάθε φάση της ζωής μας και τους κουβαλούμε μαζί μας. Είναι σαν να παίρνεις ένα λάφυρο από κάθε μάχη ενός ατελείωτου αγώνα όπως η ζωή σου. Για σκέψου λιγάκι τους φίλους σου. Ο καθένας αντικατοπτρίζει και μία εποχή της ζωής σου. Τα παιδικά χρόνια, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τη δουλειά. Σε κάθε μία απ’ αυτές τις εποχές είχες ανάγκη από κάποιους ανθρώπους δίπλα σου. Κι αν δεν τους κράτησες όλους στο τέλος, κράτησες έναν ή δύο. Αν δεν κράτησες κανέναν, μάλλον δε θα ήταν άξιοι να σε ακολουθήσουν.

Η καθημερινότητά μας διαφέρει από εποχή σε εποχή. Λογικό είναι, να γνωρίζεις νέους ανθρώπους και μ’ αυτούς να περνάς τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Άξιος, είναι ο φίλος που δε θα παραπονεθεί γι’ αυτό. Δεν τον ξέχασες, δεν τον διέγραψες, δεν έπαυσες να τον αγαπάς. Ίσως να μη μιλάτε όπως παλαιότερα και να κάνεις καιρό να τον δεις. Όταν βρεθείτε όμως, θα’ ναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Εκεί σε θέλω. Το πετυχαίνεις αυτό;

Έχουμε την τάση να παίρνουμε τη λέξη «φιλία» και να την ισοπεδώνουμε. Να την κάνουμε να χάνει το πραγματικό της νόημα. Κανένας φίλος δε σε πιέζει, κανένας δε σε θέλει κτήμα του. Λέμε συχνά πως οι φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγουμε, τα αδέλφια μας από άλλους γονείς.

Χιλιοειπωμένο. Κι έτσι είναι. Αν καταφέρεις να φέρεις τη σχέση σου με τους φίλους σου σε τέτοιο σημείο, έχεις καταφέρει τα μέγιστα. Τα αδέλφια μας μάς αγαπάνε και δεν παύουν ποτέ να χάνουν την ιδιότητά τους. Όσος καιρός κι αν περάσει. Όσο κι αν τρωγόμαστε μεταξύ μας. Μπροστά σ’ αυτούς είμαστε ο εαυτός μας. Η σιωπή δε μας κάνει να νιώσουμε άβολα.

Με τα αδέλφια μας δεν είμαστε ίδιοι. Ούτε με τους φίλους μας. Γι’ αυτό και παρατηρείται το φαινόμενο να κάνουμε παρέα με άτομα εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους κι εντελώς διαφορετικά μ’ εμάς. Ο καθένας όμως, μας δίνει κάτι. Παίρνουμε κάτι απ’ τον καθένα, κάτι που έχουμε ανάγκη, κάτι  που μας λείπει. Δεν μπορείς να βρεις κάποιον που να τα έχει όλα, ίδιες αντιλήψεις, ίδια ενδιαφέροντα με σένα. Όλοι μαζί συνθέτουν το τέλειο κι εσύ τους έχεις ανάγκη όλους.

Άλλοτε, τυχαίνει να βγαίνουμε με άτομα έξω και να τα σπάμε, να περνάμε τέλεια. Κι έπειτα να βγαίνουμε μ’ αυτούς συνεχώς επειδή περνάμε πάρα πολύ καλά μαζί τους. Μην μπερδεύεσαι. Δεν έγιναν ξαφνικά φίλοι σου. Αν λειτουργούσαν έτσι τα πράγματα, θα άλλαζες φίλους κάθε έξι μήνες και θα διέγραφες τους προηγούμενους. Παρέα μπορείς να αλλάξεις, φίλους ποτέ.

Για να ονομάζεται κάποιος άνθρωπος έτσι, πρέπει να έχει ζυμωθεί η σχέση σου μαζί του. Ο χρόνος να πέρασε και να μη σας έφθειρε. Καμία απόσταση, καμία καθημερινότητα να μην κατάφερε να μπει εμπόδιο. Άξιος τελικά είναι αυτός που σ’ αγαπάει, που σου δίνει το χρόνο σου και το χώρο σου μα είναι συνέχεια εκεί αθόρυβα, χωρίς να γίνεται φορτικός.

Στην τελική αυτό μετράει. Να ξέρεις ότι αν εξαφανιστούν όλοι από γύρω σου μαγικά, θα έχεις εκείνους τους λίγους που θα πάρεις τηλέφωνο και θα τρέξουν.

Οι φίλοι μας υποχρεούνται να μας κατσαδιάζουν κι ας ξέρουν πως δε θα τους μιλάμε για δέκα μέρες. Να μας συμβουλεύουν λέγοντάς μας ωμά την αλήθεια, αλλά αφήνοντάς μας να αποφασίσουμε μόνοι μας στο τέλος. Γιατί, η αγάπη και το μίσος έχουν τα ίδια λόγια κάποιες φορές. Φτάνει να ξέρεις να τα ξεχωρίσεις.

Οι άλλοι όλοι είναι περαστικοί. Κι ας κατεβάσατε φιάλες ολόκληρες παρεΐτσα.

Του Παύλου Πήττα

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2bWKLpZ

Ο πραγματικός άνδρας αγαπά μια φορά στη ζωή του.

Της Μαρίας Χαρίτου.

Καμία γυναίκα δεν μπορεί να μπει στο μυαλό ενός άντρα.
Φταίει ο πολύπλευρος τρόπος που σκέφτονται; Φταίει η πλούσια φαντασία που τις κάνει να γεννούν συνεχώς σενάρια; Ή πολύ απλά,  ίσως να φταίει το ότι οι αυθεντικοί άντρες έχουν εκλείψει.  Οι σημερινοί «άντρες» βάζουν σκοπό να αποκτήσουν τη γυναίκα που θα ανεβάσει την αξία τους επειδή την έχουν. Ναι, για εκείνη μιλάω με το προκλητικό ντύσιμο και τα μεγάλο στήθος, που συνήθως δε μπορεί να αρθρώσει λέξη εάν ανοίξει το στόμα της.

Υπάρχει όμως και μια άλλη κατηγορία αντρών.  Εκείνων που αν δεν έχουν τη «ΜΙΑ» προτιμούν να μην έχουν καμία. Άκουσε λοιπόν την ιστορία μου για να καταλάβεις…

Ήταν μια ιστορία ζωής η δική μας. Εκείνη, σχεδόν κοριτσάκι και έδινε τη ζωή της για εμένα. Κι εγώ έτσι αισθανόμουν, μα ο εγωισμός μου και ο ρόλος του νεαρού άντρα, όπου μόλις είχα υιοθετήσει, δε μου επέτρεπαν να το πολυ-εκφράζω.   Από μικρά παιδιά, κάναμε σχέδια για το πώς θα χτίσουμε τη ζωή μας. Παρά το νεαρό της ηλικίας μου, ένιωθα μεγάλος  για τα συγκεκριμένα σχέδια.

Εκείνη, έπρεπε να τελειώσει τις σπουδές της, και μετά θα ερχόταν να ζήσει μαζί μου όπως της είχα ζητήσει εκείνο το βράδυ , κοιτάζοντάς τη στα μάτια, κάνοντάς τη,  τη πιο ευτυχισμένη κοπέλα του κόσμου. Ήξερα ότι με εκείνη τη γυναίκα ήθελα να κλείσω τη ζωή μου.

Έφυγε για τη πόλη όπου σπούδαζε. Ο χειμώνας όμως ήταν δύσκολος. Η υπομονή μηδενική. Φοβόμουν μη τη χάσω, κι εκείνη το ίδιο, με αποτέλεσμα να μαλώνουμε συχνά για το παραμικρό. Κι έτσι, ένα βράδυ, επάνω στο τσακωμό μας, της είπα ότι ήθελα να χωρίσουμε.

Θέλεις λίγο ο εγωισμός μου, θέλεις  λίγο ο χαζό-αντρισμός μου, λίγο για να δω αν θα με πάρει τηλέφωνο πρώτη, δε μου δόθηκε ποτέ ξανά η ευκαιρία να της πω πόσο την αγαπούσα. Οι μέρες περνούσαν… παρακαλούσα να με πάρει τηλέφωνο, να εμφανιστεί ξανά να μου πει ότι με αγαπάει. Ήμουν δειλός ναι, και οι μέρες περνούσαν κι άλλο… ώσπου έγιναν μήνες. Και εγώ ο δειλός όσο κι αν την αγαπούσα δε προσπάθησα ποτέ ξανά. Βλέπεις, από κάποιο σημείο και μετά σκεφτόμουν ότι για να το δεχτεί τόσο εύκολα, σημαίνει ότι με κορόιδευε. Ότι δεν την πόνεσε ο χωρισμός μας.

Αγαπιόμασταν από μικρά παιδιά, και τελικά μεγαλώσαμε για να ξεχαστούμε…

Όταν τελείωσε τις σπουδές την ξαναείδα, μα δεν ήταν μόνη! Έπειτα, δεν την είδα για τα επόμενα επτά χρόνια. Δεν μπορώ να καταλάβω αν τελικά ήμουν θυμωμένος με τον εαυτό μου, που για έναν εγωισμό την έχασα, ή με εκείνη που δεν έκανε κάτι για να είμαστε μαζί και προχώρησε αμέσως τη ζωή της.
Μεγαλώνοντας, δέχτηκα ότι αυτή μου η σκέψη ήταν άκρως εγωιστική.   Τα χρόνια περνούσαν κι άλλο. Έγιναν δέκα. Κι εγώ ακόμα θυμωμένος. Ένας άντρας στα σαράντα, με μόνες εμπειρίες δυο τρεις αποτυχημένες σχέσεις της εβδομάδας.  Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ την αγαπούσα και την ήθελα . Κι αυτό έχει ριζώσει μέσα μου από τότε μέχρι και σήμερα.  Δε σταμάτησα ποτέ να τη σκέπτομαι και να την αγαπώ ακόμα κι αν ξέρω πως δε μπορούμε να είμαστε μαζί.

Προσπαθούσα να τη βγάλω από μέσα μου αλλά μάταια. Σε κάθε γυναίκα που γνώριζα, έψαχνα εκείνη. Καμία δε φιλούσε σαν εκείνη. Κανένα σώμα δε μπορούσα να αγκαλιάσω όπως το δικό της. Κανένα σ’ αγαπώ μου δεν άξιζε να ειπωθεί. Όλα ανήκαν μόνο σε εκείνη.

  Δώδεκα ολόκληρα χρόνια πέρασαν για να την ξαναδώ.  Ήταν τότε, που το φεγγάρι ολόγιομο, φώτιζε επιβλητικό τη νύχτα.  Όλος μου ο αντρισμός και ο εγωισμός λύγισαν μπροστά στη θέα της.

«Γεια σου», λέει χαμογελώντας, και έσπασα σε χιλιάδες μικροσκοπικά κομματάκια στο άκουσμα της χροιάς της φωνής της. Ένα γεια. Μόνο αυτό δικαιούμουν πια από τα χείλη που κάποτε έφτιαχναν λέξεις μόνο για μένα.

«Γεια» της απάντησα προσπαθώντας να κρατήσω αγέρωχο το βλέμμα μου στο δικό της.  Τα πάντα μέσα μου έβραζαν. Ανείπωτες λέξεις σκαρφάλωναν στο λαιμό μου κι όσο και αν ξεροκατάπινα, δεν κατέβαιναν ξανά κάτω.

«Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο σε αγαπούσα και πόσο σε ήθελα τότε. Έχεις ριζώσει μέσα μου και δεν μπορώ να ξαναφτιάξω τη ζωή μου. Δε θέλω να φτιάξω τη ζωή μου με καμία αν δεν είσαι εσύ. Σου ρίχνω ευθύνες που άφησες να χαθεί αυτή η αγάπη αλλά μάλλον αυτό ήθελες. Δε με αγαπούσες όσο έλεγες».

Ήθελα να της πω κι άλλα όμως τη ροή μου έκοψε η εικόνα της. Καθόταν αποσβολωμένη απέναντί μου. τα μάτια της ήταν ορθάνοιχτα, ήταν σοκαρισμένη. Έκανα μια παύση. Ήταν σα να τη μάλωνα. Άραγε τη φόβισα;  Ήθελα να τη κλείσω στα χέρια μου για να την ηρεμήσω. Μα τι της έκανε εντύπωση; Το ότι την αγαπώ;  Όσο χρόνο κι προσπάθησα να της αφήσω προκειμένου να αντιδράσει, ο χείμαρρος μέσα μου δε δαμάζονταν με τίποτα. «θυμάσαι»; Τη ρώτησα. Μου απάντησε με ένα νεύμα… «ήσουν άδικη»! είπα ξανά και άρχισα να απομακρύνομαι από εκείνη. Θυμάσαι…! Ήταν η τελευταία μου λέξη. Το συμπέρασμά μου.

Με όλα αυτά που της είπα, έπρεπε να νιώθω ελαφρύτερος, μα αντιθέτως  ένιωθα απίστευτο βάρος. Η στάση της μου απέδειξε ότι ο άδικος ήμουν εγώ.  Η γλώσσα του σώματός της μου φώναζε «αποκλείεται να συμβαίνει αυτό.! Εσύ εξαφανίστηκες… πως γίνεται ακόμα να…»

Μπορεί να μην την ξαναδώ ποτέ… ίσως και ναι! Όμως ποτέ δεν πρόκειται να γεμίσω το κενό της με κάποια άλλη.  Πληρώνω ακριβά τον αντρικό «παιδικό»  μου εγωισμό.  Πιστεύω ότι η αγάπη έρχεται μόνο  μια φορά στη ζωή ενός πραγματικού άντρα, κι όταν έρθει, πρέπει να παλέψει για εκείνη ενάντια σε κάθε δυσκολία και εγωισμό, προκειμένου να την κρατήσει.  Μόνο τότε είμαστε ολοκληρωμένοι. Μόνο με την αυθεντική μας αγάπη  και ποτέ συμβιβαστικά, με κάποια απομίμηση.

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2bWKGmj

Μην αλλάζεις τον εαυτό σου για να ταιριάξεις σε μια τοξική σχέση!

Είναι συνηθισμένο να ακούς “το παλεύουμε” ή “το προσπαθούμε” όταν ρωτάς ή σου εξηγεί κάποιος την κατάσταση της ερωτικής του σχέσης. Το να παλεύεις με κάτι δεν φέρνει αποτέλεσμα, το να προσπαθείς όλη την ώρα και να δοκιμάζεις τρόπους πώς μπορεί να πετύχει η ισορροπία μεταξύ σας… επίσης.

Ακόμη δε πιο δύσκολο είναι όταν χτίζουμε μια ολόκληρη θεωρία γύρω από τις σχέσεις και γινόμαστε ειδικοί, βασισμένη πάνω στην προσπάθεια που δεν έχει φέρει επιθυμητά αποτελέσματα. Φράσεις του τύπου…. «να επισκεφτώ τον ψυχίατρό μου, να με ψάξω να δω τί φταίει και δεν λειτουργεί η σχέση, να δω τί μου καθρεπτίζει ο σύντροφός μου, να δουλέψω τον εαυτό μου γιατί μου καθρεπτίζει αυτό» κ.ο.κ. δηλώνουν άτομα που χωρίς να το θέλουν, τους αρέσει να είναι μονίμως απασχολημένα με την τοξική πλευρά της σχέσης και συνεπώς μέσα στο δράμα.

Ακόμη κι όταν υπάρχει διάθεση για πνευματική εξέλιξη, αν τα νερά της ανθρώπινης εμπειρίας είναι θολά, η σχέση παραμένει στην τοξικότητα, την οποία οικειοποιούμαστε άθελά μας ως μια φυσιολογική εξέλιξη.

Όταν η πνευματική εξέλιξη των συντρόφων είναι το άστρο που φωτίζει το μονοπάτι τους, η σχέση μετατρέπεται στην συμπόρευση δύο παράλληλων κόσμων, όχι στην ένωση δύο κόσμων. Δύο διαφορετικοί κόσμοι δεν μπορούν ποτέ να ενωθούν χωρίς προβλήματα και η επιλογή της ένωσης και όχι της συμπόρευσης είναι μια ανθρώπινη επιθυμία. Το να είμαστε χωρίς επιθυμίες και στόχους είναι η πραγματική ευδαιμονία. Ο κόσμος σου, ο δικός μου… ομορφαίνεις τον κόσμο μου κι εγώ τον δικό σου… και πάμε μαζί γιατί απολαμβάνουμε ο ένας την ολότητα του άλλου… και βοηθάμε ο ένας τον άλλον… και αγαπάμε βαθιά ο ένας τον άλλον… και μοιραζόμαστε τρυφερότητα, συμπόνια και μια όμορφη καθημερινότητα με τις ευκολίες και τις δυσκολίες της. Η γαλήνη και η ηρεμία που έχουμε στον κόσμο μας, βοηθά αυτή τη ροή.

Όταν υπάρχουν θέματα σε μια σχέση, χρειάζεται να μείνουν και οι δύο σύντροφοι σε ηρεμία… ή έστω ο πιο συνειδητοποιημένος σύντροφος. Η πάλη δημιουργεί ταραγμένα νερά ενώ η γαλήνη των νερών θα αποκαλύψει το τί πραγματικά κρύβεται στον πάτο των βυθών. Οι διαφωνίες δεν κρατάνε πάνω από μία μέρα χωρίς να έχει σημασία ποιος είπε ή όχι την τελευταία κουβέντα ή ακόμη κι αν λύθηκε η ίδια η διαφωνία.

Η πάλη και η προσπάθεια είναι η αιτία ενός κόσμου τοξικότητας και γεμάτος σπασμένες καρδιές. Αν δεν μπορείς να λύσεις τα θέματα της σχέσης σου, ασχολήσου με τον εαυτό σου και τις δικές σου δραστηριότητες. Κάνε τον εαυτό σου ευτυχισμένο και ο σύντροφος θα εμπνευστεί από εσένα. Άφησε τη σχέση ήρεμη. Με τον καιρό, οτιδήποτε είναι να διορθωθεί θα διορθωθεί και οτιδήποτε είναι να αλλάξει θα αλλάξει. Να είσαι δίχως προσπάθειες. Άφησε στην άκρη τις ατέλειωτες συζητήσεις, οριοθετήσεις, δηλώσεις, αποφάσεις και ασχολήσου με το να καθαρίσεις το δικό σας βυθό.
Φρόντισε να λάμψουν οι θησαυροί που έχεις, δραστηριοποιήσου. Μη προσπαθείς να αλλάξεις τον εαυτό σου επειδή χρειάζεται να ταιριάξεις στη σχέση αλλά να τον αλλαξεις γιατί σου αρέσει να φέρεις στην επιφάνεια τα πολύ καλύτερά σου. Και μία μέρα, απλά θα νιώσεις αν η σχέση έχει κάνει τον κύκλο της ή όχι και θα προχωρήσεις χωρίς δράμα. Ασχολήσου με τον δικό σου κόσμο και θα δεις πως με αυτό τον τρόπο, θα κάνεις τον κόσμο που μοιράζεσαι με το σύντροφό σου ομορφότερο.

Ας είναι όλα καλά στον κόσμο σου.

Με όλη μου την αγάπη,
Έλενα Έρα

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2bohiCJ

Καρλ Γιούνγκ: Είμαι αυτό που επιλέγω να γίνω.

Ο Καρλ Γκουστάβ Γιούνγκ ήταν ψυχοθεραπευτής και φιλόσοφος. Θεωρούσε ότι η νεύρωση και η κατάθλιψη είναι κατά βάθος μία προσπάθεια επέκτασης της συνειδητότητας. Μας αρέσει αυτή η άποψη. Γι’ αυτό και μοιραζόμαστε μαζί σας τα αγαπημένα μας γνωμικά του!

1. Μην προσκολλιέσαι σε αυτό που φεύγει – μπορεί να χάσεις αυτό που έρχεται.

2. Ό,τι μας εκνευρίζει στους άλλους, μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

3. Αν είστε χαρισματικό άτομο, αυτό δεν σημαίνει ότι κερδίσατε κάτι. Σημαίνει ότι έχετε να προσφέρετε.

4. Η συνάντηση δυο ατόμων είναι σαν την επαφή δυο χημικών ουσιών. Και τα δυο στοιχεία μεταμορφώνονται εν μέσω της αντίδρασης.

5. Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί, είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του.

6. Ό,τι δεν μας αρέσει στους άλλους, εξελίσσει την αυτογνωσία μας.

7. Η όρασή μας θα είναι καθαρή μόνο όταν κοιτάξουμε μέσα στην καρδιά μας. Όποιος στρέφει το βλέμμα του έξω από τον εαυτό του ονειρεύεται. Όποιος το στρέφει μέσα του, αφυπνίζεται.

8. Μοναξιά δεν είναι να μην έχεις ανθρώπους γύρω σου. Είναι να μην είσαι σε θέση να εκφράσεις όσα είναι σημαντικά για σένα.

9. Δείξε μου έναν άνθρωπο με σώας τας φρένας και θα τον θεραπεύσω.

10. Σκεφτόμαστε το παρελθόν αναπολώντας τους γονείς μας, και το μέλλον για τα παιδιά μας.

11. Αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι, θα εμφανίζεται μπροστά σου συνέχεια.

12. Η κατάθλιψη είναι σαν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Αν εμφανιστεί μπροστά σου, δεν πρέπει να την απομακρύνεις απότομα. Κάλεσέ την κοντά σου, πρόσφερέ της ένα κάθισμα και άκου τι έχει να σου πει.

13. Πολλές φορές, τα χέρια λύνουν ένα μυστήριο που ο νους αδυνατεί να αγγίξει.

14. Ένα όνειρο είναι μια μικρή κρυφή πόρτα στα έγκατα της ψυχής, η οποία οδηγεί σε εκείνη την πρωταρχική κοσμική νύχτα της ψυχής, η οποία υπάρχει πολύ πριν εμφανιστεί το συνειδητό εγώ.

15. Ο άνθρωπος που δεν έχει διαβεί την κόλαση των παθών του, δεν τα έχει ξεπεράσει.

16. Η αντίληψή σου θα είναι ορθή μόνο όταν καταφέρεις να αντικρίσεις την ψυχή σου.

17. Δεν είμαι τα βιώματά μου. Είμαι αυτό που επιλέγω να γίνω.

18. Μπορεί να πιστεύουμε ότι έχουμε πλήρη αυτοέλεγχο. Ωστόσο, ένας στενός φίλος μας μπορεί εύκολα να εντοπίσει μια πτυχή μας, την οποία εμείς αγνοούμε.

19. Η λέξη «μαγεία» είναι συνώνυμο της ψυχολογικής ανάτασης.

20. Οι προσωπικότητές μας αποτελούν τμήμα του κόσμου που μας περιβάλλει, και είναι εξίσου μυστηριώδεις όσο αυτός.

Μετάφραση – Απόδοση: Ελευθερία Μαντζώρου

Πηγή


από αναπνοές http://ift.tt/2bohLVl

Πέταξε όλους τους δήθεν από τη ζωή σου.

Της Κικής Τσιντζόγλου.

ΠΟΤΕ δε θα ΞΕΧΑΣΩ εκείνη την μέρα. Άρχισα να βάζω τα δήθεν μπροστά.
Δήθεν φίλοι. Δήθεν έρωτες. Δήθεν φιλίες. Αυτά τα δήθεν με γέμισαν πόνο. Έναν πόνο, τον οποίο δεν ήθελα να νιώσω. Απλά μου συνέβη. Και στη τελική,  ποιος επιδιώκει να νιώσει πόνο?

Ο Κύριος Πόνος σου χτυπάει ακάλεστος την πόρτα σου. Δεν τον θέλεις στο σπίτι σου. Δεν του ανοίγεις την πόρτα σου. Αντιθέτως κάνεις τα πάντα για να τον αποφύγεις. Πίνεις, τρως, πηγαίνεις βόλτες, δουλεύεις αλλά αυτός δεν φεύγει ποτέ από μέσα σου. Αντιθέτως, ο κύριος πόνος έχει μεγάλο ΘΡΑΣΟΣ . 

Μπαίνει μέσα στο σπίτι σου με το έτσι θέλω. Σου χαλάει όλη σου την περιουσία. Σου καταστρέφει όλες σου τις μνήμες. Έχει μεγάλη αδυναμία στις  ευχάριστες αναμνήσεις. Μόλις τις συναντήσει στο δρόμο του τις καταστρέφει. Σου αλλάζει όλα σου τα δεδομένα. Σε κάνει να βλέπεις τους ανθρώπους σου με άλλο μάτι . Αυτό το μάτι έχει ειδικό φακό . Τώρα πια δεν μπορείς να  τους εμπιστευτείς . Αυτός ο φακός σε κάνει καχύποπτο απέναντι τους.

 Ο Κύριος Πόνος εισβάλει σαν ανεμοστρόβιλος μέσα στο μυαλό σου και σε ταρακουνάει. Το τράνταγμα είναι τόσο δυνατό που δεν μπορείς να το αντέξεις. Πονάς χωρίς να ξέρεις πώς μπορείς να τον σταματήσεις.  Έχει πάρει όλες σου τις μνήμες  και τις χειρίζεται όπως θέλει αυτός. Σε διατάζει να κλάψεις γιατί οι άνθρωποι σου που τους είχες για δεδομένους σε πούλησαν για δήθεν αξίες για δήθεν γούστα και για δήθεν επιλογές. Σε εκμεταλλεύτηκαν και τώρα ο Κύριος πόνος ήρθε για να σου υπενθυμίσει τις σκέψεις που περνάνε από το μυαλό σου. Σου ταρακούνα την μνήμη. Σε κάνει να θυμάσαι όλες τις προσβολές , τις βρισιές και τα επικριτικά σχόλια που άκουσες  για τον εαυτό σου. Τα είχες βάλει στην άκρη του μυαλού σου γιατί τους θεωρούσες φίλους αλλά αυτοί αποδείχτηκαν φίδια.

Σου λέει ξεκάθαρα πόσο κοροΐδο ήσουν που τους άφησες να δουν την καλή πλευρά του εαυτού σου. Σου τονίσει  ότι αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν σε σένα για το κακό σου. Ήθελαν να κερδίσουν από εσένα κάτι. Ο μοναδικός χαμένος είσαι εσύ. Έμαθες την ταυτότητα τους. Ήταν λυκόφιλοι και αρπαχτικά απέναντί σου.

Τώρα αισθάνεσαι προδομένος και ξεκινάς την επίθεση.

Η μνήμη σου κάνει θαύματα όταν δέχεται επιθέσεις. Ξεκινάει  και εκτοξεύει βολές σε όλα τα μέτωπα. Κυρίως σε μέτωπα τα οποία είχες ανοιχτά εδώ και καιρό .

Δεν αντέχεις  πια. Δέχτηκες  πολλές βόμβες στο παρελθόν χωρίς να φταις. Προσπαθούσες να ηρεμήσεις  το πεδίο μάχης που βρίσκεται μέσα σου. Και πολλές φορές τα κατάφερνες. Αλλά όχι πια. Δεν έχεις υπομονή ούτε διάθεση να κρατάς τα μούτρα σου στο σκοτάδι. Θέλεις  να τα βγάλεις έξω. Να τα δείξεις σε όλο το κόσμο. Να βγάλεις στη φορά τα άπλυτα σου. Άπλυτα που τα κρατούσες  καιρό στο καλάθι σου  η αλλιώς στη μνήμη σου επειδή τους θεωρούσες φίλους σου.

Το γέμισες μέχρι πάνω κι τώρα δεν έχεις χώρο πια. Φωνάζεις να αδειάσει. Δεν αντέχεις άλλο. Θέλεις να εκφραστείς . Έχεις στα χέρια σου τις κατάλληλες βόμβες που σου φόρτωσαν οι λυκάνθρωποι που σε πλησίασαν. Θέλεις να φωνάξεις. Για όλες εκείνες τις στιγμές που σε έκαναν να νιώθεις ένα μικρό σκουπιδάκι τα δήθεν άτομα που είχες γύρω του. Θέλεις να ανταποδώσεις. Ο κύριος Πόνος έκανε τη δουλεία του.

Τους πετάει από τη ζωή σου  και τους δίνει εισιτήριο στο διάολο χωρίς επιστροφή Τους σιχάθηκε πια. Δε θέλει να τους βλέπει. Το μόνο που έμεινε από  τις λυκοφιλίες είναι  ο πόνος πια. Ένας πόνος που σου έμαθε ότι η ανθρωποφαγία είναι μέρος της ζωής . Σου έμαθε να ξεχωρίσεις τους ανθρώπους.  Να επιτρέπεις να μπουν στο σπίτι σου μόνο οι εκλεκτοί. Αυτή η πάστα ανθρώπων που δεν κοιτάνε το δικό τους συμφέρον. Δεν είναι μικρόψυχοι αλλά αντιθέτως θέλουν να σε βλέπουν να προχωράς και να προοδεύεις. Σου τονίζουν τις αδυναμίες σου για να σε προστατέψουν. Κάνουν τα πάντα για να σε βλέπουν να χαμογελάς και  όσες φορές και να σου χτυπήσει τη πόρτα ο πόνος θέλουν να τον μοιράζεστε παρέα. Έτσι, ο κύριος αυτός θα χάσει τη δύναμή του καθώς  οι εκλεκτοί θα φροντίσουν το σπίτι σου και τις μνήμες σου.
Αυτούς τους ανθρώπους να τους προσέχεις. Δεν είναι δεδομένοι.
Είναι σπάνιοι.

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2bWLB69

Μπορεί όλα να τελειώσαν. Μπορούν όμως και ν’ αρχίσουν ξανά…

Της Θεοδώρας Ατζεμιάν.

Θα έπρεπε να το είχες καταλάβει, πριν αγγίξεις ακόμα το χαρτί.
Σου είχα πει πως όταν φεύγω, αφήνω πίσω μου μια σελίδα.
Λευκή, σαν και αυτή που ετοιμάζομαι να ζήσω, χωρίς εσένα πια.
Είναι η σφραγίδα που βάζω, μια λευκή σελίδα, σημάδι πως όλα τέλειωσαν και όλα μπορούν να αρχίσουν ξανά.
Ξαφνιάστηκες άραγε;
Ακόμα και τώρα σκέφτομαι πως καλύτερα να μην ξέρω πως αντέδρασες.
Άραγε το λακάκι στο σαγόνι σου σφίχτηκε καθώς προσπαθούσες να αποκωδικοποιήσεις μια γυμνή απο γράμματα σελίδα.
Τα μάτια σου άλλαξαν έκφραση… ίσως.
Περίεργο, δεν έχω αναρωτηθεί ποτέ για κανέναν άλλον, πάντα νιώθω τη χαρά της ελευθερίας να μου βάζει φτερά στα πόδια.
Η καρδιά μου να γίνεται πιο ελαφριά καθώς περιπλανιέμαι αλήτικα ψάχνοντας μυστικά μονοπάτια σε κορμιά που βουλιάζουν πάνω στο δικό μου.
Δεν έχουν την μυρωδιά σου, ο ιδρώτας τους δεν είναι γλυκός σαν τον δικό σου.
Νύχτες είναι και περνάνε, μα το όνομά σου γράφουν κάθε ξημέρωμα.
Αρχίζει να με ενοχλεί, να το ξέρεις, με δυσκολεύει που ακόμα νιώθω πως υπάρχουν λέξεις κρυμμένες για σένα.
Το χαρτί με παρακαλούσε αυτή τη φορά να σχεδιάσω λέξεις, αλλά αντιστάθηκα. Δεν ήξερα πως να το κάνω, γι’ αυτό άφησα κάτω κάτω ένα μικρό σταυρό, καμώθηκα πως δεν ήξερα να γράφω. Ήθελα να με ξεγελάσω.
Ξημέρωμα στη πόλη που σε λίγο θα φορέσει τον ήλιο της και θα ζήσει ακόμα μια μέρα, αναμετρώντας την δύναμή της με τον χρόνο. Εγώ όμως νικήθηκα, και στάθηκα όρθια στη κλειστή πόρτα που στέκεται ανάμεσα σε σένα και μένα.
Γύρισα να γεμίσω τη σελίδα, να γράψω όχι γιατί έφυγα, αλλά γιατί δεν μπόρεσα να απομακρυνθώ. Όταν ανοίγεις την πόρτα, παρακαλώ σιωπηλά να μη μιλήσεις, να μη με ρωτήσεις τίποτα.
Η σελίδα βρίσκεται εκεί που την άφησα, αλλά φοβάμαι να βγάλω τα χέρια μου απ’ τα αυτιά μου. Κοιτάζω το μικρό σταυρό στο κάτω σημείο της σελίδας και χαμογελώ. Δίπλα του είναι ένα ερωτηματικό, Σε κοιτώ και το μόνο που κάνεις είναι να μου προσφέρεις την καρέκλα. Μόλις κατάλαβα πως σ’ αγαπώ, και το μόνο που κάνω είναι μια καρδιά, δίπλα του.
Ελπίζω να είναι αρκετή.

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2boidTO

Το φεγγάρι του Αυγούστου είναι δώρο στους ανεκπλήρωτους έρωτες


Είναι υπέροχη αυτή η νύχτα.

Μαγευτικό, ερωτικό, γεμίζει με φως την ωραιότερη νύχτα του χρόνου.

Μύθοι λένε πως τα φεγγάρια ήταν δώδεκα ένα για κάθε μήνα.

Ύστερα οι Θεοί αποφάσισαν να προσφέρουν ως δώρο ακόμα ένα.

Το δέκατο τρίτο φεγγάρι. Δώρο σε αυτούς που ζουν ανεκπλήρωτους έρωτες.

Οι Ίνκας μιλούσαν για μια όμορφη κοπέλα, που ερωτεύθηκε το φεγγάρι και ενώθηκε για πάντα μαζί του.

Οι Εσκιμώοι πίστευαν πάλι πως η Σελήνη,  ήταν ένα κορίτσι που από φόβο μην καεί,  έτρεχε μακριά από τον αδερφό της τον Ήλιο.

Η Πανσέληνος συμβολίζει την ολότητα.

Την ολοκλήρωση, την ισχύ και την πνευματική δύναμη.

Αυτό το φεγγάρι όμως…έχει ακόμα ένα χαρακτηριστικό που το κάνει τόσο ιδιαίτερο.

Είναι αυτό το κατακόκκινο χρώμα. Το δικό του, το μοναδικό του διαφορετικό πύρινο χρώμα.

Εκεί…λίγο μετά την Ανατολή, αλλά και όσο πλησιάζει προς την Δύση του.

Έχουν γραφτεί άπειρα βιβλία. Με έρευνες και μελέτες, γι’ αυτό το σπάνιο φαινόμενο που εκστασιασμένοι βλέπουμε.

Έχουν γραφτεί οι ωραιότεροι στίχοι σε αμέτρητα ποιήματα.

Ύμνοι στο όνομα του.

Το έχουμε τραγουδήσει ντυμένο με τα πιο ερωτικά λόγια που έγραψε ποτέ άνθρωπος.

Κανένα άλλο φεγγάρι δεν συγκρίνεται μαζί του.

Στη διάρκεια αυτής της νύχτας,  για λίγες μόνο ώρες, πηγαίνετε κάπου μακριά από τα φώτα της πόλης. Πάρτε τον έρωτα σας και φύγετε. Έστω για λίγο απ’ όλα. Και αφεθείτε στην μαγεία του. Θαυμάστε το την ώρα που καθρεφτίζεται μέσα στην θάλασσα. Λουστήτε με το φως του.  Αυτή τη νύχτα συγχωρείσαι για όλες τις αμαρτίες σου.

Όσα κι αν γράφτηκαν…

Όσα και αν ειπώθηκαν γι’ αυτό…

Εκείνο τελικά παραδόθηκε και πάλι στους ποιητές και στους ερωτευμένους όλου του κόσμου.

Ανήκει σε αυτούς που είδε να κάνουν έρωτα κάτω απ’ τη μύτη του.

Ανήκει σε αυτούς που έμειναν ξάγρυπνοι αγκαλιά κάτω από την λάμψη του.

Ανήκει σε αυτούς που μια νύχτα σαν κι αυτή θα γράψουν,  για τον Έρωτα και την Αγάπη.

Ανήκει σε αυτούς που απόψε θα σιγοτραγουδήσουν.

Και Εσύ…

Όπου κι αν είσαι απόψε

Να προσέχεις τον εαυτό σου

Να χαμογελάς

Να προσπαθείς

Να ονειρεύεσαι

Να εύχεσαι

Να μ’ αγαπάς

Όχι αύριο

Σήμερα

Τώρα

Κοίτα το φεγγάρι.

Είναι υπέροχη αυτή η νύχτα.

Κοίτα τα αστέρια πλάι του πως λάμπουν.

Τώρα μια νύχτα σαν και αυτή, που θα κυλήσει σιγανά, τόσο που λίγοι θα την καταλάβουν.

Της Χριστίνας Καζανιάτορα
anapnoes


Από ΤΑ ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ ®

Ποιοι θα μείνουν χωρίς ρεύμα στη Θεσσαλονίκη, αύριο Πέμπτη

H ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. καταβάλλει διαρκείς προσπάθειες για τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοπιστία των δικτύων και εγκαταστάσεων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και για τη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης ενέργειας.

Για το λόγο αυτό προγραμματίζει και υλοποιεί καθημερινά έργα συντήρησης, ενίσχυσης ή αναβάθμισης δικτύων, τα οποία απαιτούν προσωρινές διακοπές της ηλεκτροδότησης.

Προκειμένου να προγραμματίσετε τις εργασίες σας και να ελαχιστοποιηθεί η όχλησή σας, στον ακόλουθο πίνακα, μπορείτε να ενημερωθείτε για τις περιοχές και τις ώρες προγραμματισμένων διακοπών ηλεκτροδότησης.

Ενώ καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για τη συντομότερη επανηλεκτροδότηση, εντούτοις, επιβάλλεται μεγάλη προσοχή, θεωρώντας ότι σε όλη την προγραμματισμένη διάρκεια διακοπής, οι αγωγοί είναι υπό τάση!

25/8/2016 8:30:00 έως 10:00:00 πμ
ΔΗΜΟΣ ΠΥΛΑΙΑΣ-ΧΟΡΤΙΑΤΗ 
Δ.Δ. ΧΟΡΤΙΑΤΗ
H Διακοπη περιλαμβανει ΟΛΗ την ΠΕΡΙΟΧΗ του ΦΙΛΥΡΟΥ(Απο Ψυχολογικο Ιδρυμα, Δρομο προς Λαγυνα, Δρομο προς Παιδ.Χωριο ΣΟΣ, Κεντρο Φιλυρου, κλπ)


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

Charlotte McKinney






Από Μη χειρότερα

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

 

Follow by Email

Αναγνώστες