Τι κι αν γύρισες, δε θα με βρεις εδώ…

Της Ασημίνας Μάνου.

Αυτά τα πισωγυρίσματα από ανθρώπους που νομίζουν ότι μπορούν να έχουν όποιον θέλουν στην ζωή τους, πονάνε πολύ και πληγώνουν. Σου θυμίζουν όλα σου τα παλιά, αυτά που με τόσο κόπο τα στρίμωξες μέσα σε συρτάρια προσπαθώντας να τα κρύψεις, προκειμένου να μην σκέφτεσαι το πονεμένο σου παρελθόν. Αυτά τα παλιά που τόσο καιρό σε κρατούσαν δεμένο και δεν σε άφηναν να ελευθερωθείς και να προχωρήσεις μπροστά. Να αποδεσμευτείς από άσχημες καταστάσεις κάνοντας ξανά μια νέα αρχή.

Το παρελθόν μας παίζει άσχημα παιχνίδια, εμφανίζεται σαν αέρας από το πουθενά και τα ξεσηκώνει όλα, φέρνοντας στην επιφάνεια συναισθήματα, σκέψεις και παλιά «σ’ αγαπώ», παλιά όσο και τα πρόσωπα που φέρνει πίσω μαζί του.

Πρόσωπα που κάποτε αγάπησες τόσο, αλλά η αγάπη σου δεν φάνηκε αρκετή για να μοιραστούν μαζί σου τα αστέρια γιατί εκείνοι ήθελαν περισσότερο φως στην ζωή τους. Πρόσωπα που ξεγελάστηκαν και εκθαμβώθηκαν από άλλα πιο λαμπερά αστέρια από σένα, που όμως στην πρώτη ατυχία τους έσβησαν, αφήνοντας τους στο σκοτάδι. Τους εγκατέλειψαν κι εκεί κατάλαβαν πως κανένα αστέρι τελικά δεν φώτιζε τόσο αδιάκοπα με αγάπη, όπως εσύ.

Μα οι άνθρωποι δεν είναι πράγματα, που όταν δεν τα θέλεις τα πετάς κι όταν τα χρειαστείς να σε περιμένουν εκεί όπου τα άφησες την τελευταία φορά. Έχουν συναισθήματα που βγάζουν πόδια και τρέχουν μακριά να σωθούν από ό,τι τους πληγώνει και τους σκοτώνει. Έχουν συναισθήματα που τσαλακώνονται σε κάθε σου χαρακιά και σε κάθε σου χτύπημα.

Τι κι αν γυρίσεις πίσω δύσκολα θα τα βρεις εκεί όπου τα είχες εγκαταλείψει γιατί θα έχουν πετάξει σε άλλα λιμάνια και σε άλλα, πιο όμορφα μέρη. Θα ανυπομονούν να ζήσουν καινούριες εμπειρίες και περιπέτειες. Έτσι είναι τα συναισθήματα αλλάζουν, αλλάζουν όταν καταλαβαίνουν την απόρριψη του άλλου. Κι αν κατέβουν ποτέ ξανά σε σένα τότε θα πρέπει να κοπιάσεις και να παλέψεις πολύ για αυτά και πάλι όμως δεν είναι σίγουρα ότι θα πειστούν.

Μάθε, λοιπόν, πως η ζωή προχωράει και κανένας δεν αξίζει να περιμένει κανέναν. Κανείς δεν αξίζει την αναμονή, κανένας δεν αξίζει να προσμένει για το αν εσύ αποφασίσεις κάποια στιγμή να γυρίσεις πίσω. Όλες οι πράξεις μας έχουν ένα τίμημα, μάθε λοιπόν να αναλαμβάνεις τις επιλογές σου. Μάθε να τις υποστηρίζεις και να μην παίζεις με τους ανθρώπους.

Αν εκτιμούσες λίγο αυτό που είχες και δεν το σύγκρινες με άλλα, μπαίνοντας σε πειρασμούς και αμφιβολίες δεν θα έφευγες ποτέ. Κι αν δεν μπορείς γενικά να αγαπάς τουλάχιστον μάθε να σέβεσαι, να σέβεσαι τον άνθρωπο που έδινε την ζωή του για σένα την ώρα εσύ που έφευγες κρυφά και τον εγκατέλειπες. Μην τον πληγώνεις ξανά επιστρέφοντας έτσι άνετα σαν να μην έγινε τίποτα.

Μπορεί να κατάλαβες το λάθος σου και να ζητάς μία δεύτερη ευκαιρία, μα μάτια μου μάθε πως εμείς ομορφαίνουμε όσα έχουμε γύρω μας, εμείς τα χρωματίζουμε και τα φτιάχνουμε όπως τα ονειρευόμαστε. Αν εσύ βρήκες το τέλειο σου, έτοιμο αλλού, τότε δεν ξέρεις να προσπαθείς, δεν ξέρεις τι θα πει να δίνεσαι και να δίνεις.

Αφού περιπλανηθείς αρκετά θα μάθεις πως τίποτα  δεν είναι τελικά τέλειο και όλα έχουν και τα σκοτάδια τους. Εγώ έλαμπα και φώτιζα κάποτε για σένα, μα τώρα είμαι το φως και η ελπίδα κάποιου άλλου, γι αυτό τι κι αν γύρισες θα σε καταβάλει ένα απέραντο σκοτάδι, τι κι αν γύρισες θα δεις πως ότι το αφήνεις πίσω δεν μένει ποτέ ίδιο.

Τι κι γύρισες δε θα με βρεις εκεί…Κι αν με βρεις δε θα’μαι ίδια έτσι όπως με άφησες.

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2d4sDua

Νίτσε: Κάνετε τόπο στις μεγάλες ψυχές.

«Μόνο εκεί όπου το κράτος παύει να υπάρχει, μπορεί ν’ αρχίσει το τραγούδι του απαραίτητου ανθρώπου»

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ; ΤΙ ΕΙΝ’ ΑΥΤΟ; Ε, λοιπόν, τώρα ανοίξτε τ’ αυτιά σας, γιατί θα σας μιλήσω για τον θάνατο των λαών.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΨΥΧΡΟ απ’ όλα τα ψυχρά κτήνη. Ακόμη και το ψέμα του είναι ψυχρό, κι αυτό το ψέμα σταλάζει από τα χείλη του: «Εγώ το κράτος, είμαι ο λαός».

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ! Ήταν οι δημιουργοί που έφτιαξαν τους λαούς και κρέμασαν πάνω τους την πίστη και την αγάπη: έτσι υπηρέτησαν τη ζωή.

ΑΥΤΟΙ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΣΤΗΝΟΥΝ παγίδες στους πολλούς και τις λένε κράτος είναι οι χαλαστές: κρεμούν ένα σπαθί κι εκατοντάδες πόθους πάνω τους.ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΗ λαός, υπάρχουν οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν το κράτος, και το μισούν σαν το κακό μάτι και την αμαρτία ενάντια στα έθιμα και στον νόμο.

ΣΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ: ο κάθε λαός μιλά τη δική του γλώσσα του Καλού και του Κακού: ο γείτονάς του δεν καταλαβαίνει αυτή τη γλώσσα. Επινόησε τη γλώσσα αυτή για τον εαυτό του μέσ’ από τα έθιμα και τους νόμους.

ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΛΕΕΙ ΨΕΜΑΤΑ σ’ όλες τις γλώσσες του Καλού και του Κακού· και με το κάθε τι που λέει, λέει ψέματα -και με το κάθε τι που κάνει, κλέβει.

ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥ είναι επίπλαστο· δαγκώνει με κλεμμένα δόντια. Ακόμη κι η κοιλιά του είναι ψεύτικια.

ΤΟ ΜΠΕΡΔΕΜΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ του Καλού και του Κακού -αυτό το γνώρισμα σας προσφέρω, σαν το σημάδι του κράτους.

ΑΠΟΚΑΛΩ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΕΙ όπου όλοι, καλοί και κακοί, πίνουν δηλητήριο: το κράτος εκεί όπου όλοι αργά αυτοκτονούν κι αυτό το λένε ζωή.

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΟΝΑΧΑ ΑΥΤΟΥΣ τους παραπανίσιους ανθρώπους! Κλέβουν για λογαριασμό τους τα έργα των εφευρετών και τους θησαυρούς της σοφίας: αποκαλούν την κλοπή τους πολιτισμό -κι όλα γίνονται αρρώστια και κακομοιριά.

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΟΝΑΧΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ τους περισσευούμενους ανθρώπους! Είναι όλοι τους άρρωστοι, ξερνούν τη χολή τους κι αυτό το λένε εφημερίδα. Καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλο και δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους.

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΟΝΑΧΑ ΑΥΤΟΥΣ τους περισσευούμενους ανθρώπους! Αποκτούν πλούτη και γίνονται φτωχότεροι μ’ αυτά! Ποθούν εξουσία κι ιδιαίτερα τον μοχλό της εξουσίας, που είναι το πολύ χρήμα -αυτοί οι ανίκανοι άνθρωποι!

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΠΩΣ ΣΚΑΡΦΑΛΩΝΟΥΝ αυτοί οι ευλύγιστοι πίθηκοι! Σκαρφαλώνουν ο ένας πάνω στον άλλο, κι έτσι βουλιάζουν στη λάσπη και στην άβυσσο.

ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΠΑΛΕΥΟΥΝ να φτάσουν τον θρόνο: είναι μια τρέλα που τους κατέχει, λες κι η ευτυχία κάθεται ποτέ πάνω σε θρόνο! Συχνά βρωμιάρηδες καθίζουν στον θρόνο, και συχνά ο θρόνος καθίζει πάνω στις βρωμιές το ίδιο!

Η ΓΗ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΟΠΟ για τις μεγάλες ψυχές. Πολλά μέρη -όπου η μυρωδιά της ήρεμης θάλασσας απλώνεται πάνωθέ τους- είν’ ακόμη ελεύθερα για τους μοναχικούς και τα μοναχικά ζευγάρια.

ΜΙΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΖΩΗ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ακόμη να υπάρχει για τις μεγάλες ψυχές. Στ’ αλήθεια, αυτός που κατέχει λίγα, πολύ λιγότερο κατέχεται, ας είναι ευλογημένη έτσι τούτη η σεμνή μας φτώχεια!

ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ παύει να υπάρχει, μπορεί ν’ αρχίσει ο άνθρωπος που δεν είναι περισσευούμενος: μπορεί ν’ αρχίσει το τραγούδι του απαραίτητου ανθρώπου, η μοναδική κι αναντικατάστατη μελωδία.

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΥΕΙ, κοιτάξτε εκεί, αδελφοί μου. Δεν τα βλέπετε: το ουράνιο τόξο και τις γέφυρες του Υπεράνθρωπου;

Απόσπασμα από το βιβλίο του Φρίντριχ Νίτσε, Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, εκδ. Γνώση.

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2duzxa6

Για ένα φιλί σου θα πίστευα ξανά στα παραμύθια.

Για ένα φιλί σου θα πίστευα, ξανά, στα παραμύθια

Για ένα φιλί σου θα κρατούσα τα χείλη μου
απαλά και κόκκινα σαν πύρινη φλόγα.

Για ένα φιλί σου θα έδιωχνα τα πουλιά απ’ τον κήπο μου
Κι ας λατρεύω το κελάιδισμά τους.

Για ένα φιλί σου θα πάλευα με τους χειμώνες μου,
Καλοκαίρι θα έκανα την καρδιά μου για να ξαποστάσεις.

Για ένα φιλί σου θα σε καρτερούσα ώρες ολόκληρες
Μέσα στα κρύα δωμάτια της ψυχής μου.

Για ένα φιλί σου θα χαμογελούσα ζεστά
σε κάθε μου δυστυχία.

Για ένα φιλί σου θα υπέμενα καρτερικά
Την αβάσταχτη απόρριψή σου.

Για ένα φιλί σου θα πίστευα, ξανά,
Στα παραμύθια.

Για ένα φιλί σου θα κινδύνευα ακόμα
Και να σε ξαναχάσω.

Για εκείνο το φιλί σου,
Το στερνό,
Που τόσο καρτερώ
Και ποτέ δε θα ‘ρθει…

Γράφει η Νάντια Κορτάθαρ

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2d4tL0F

Ο κόσμος πάντα θα έχει κάτι να πει. Εσύ ως πότε θα τον υπολογίζεις;

Της Τζένης Ντεμιράι.

Υπάρχουν φορές που θες κάτι να πεις, θες κάτι να κάνεις μα δεν τολμάς γιατί σκέφτεσαι ότι κάποιος θα σε σχολιάσει.
Δεν ξέρω γιατί οι άνθρωποι ασχολούμαστε τόσο με τις ζωές των άλλων.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μας ενδιαφέρουν οι ζωές ανθρώπων που δε σημαίνουν τίποτα για μας. Γιατί αυτό το εχθρικό ενδιαφέρον; Σχόλια πικρόχολα γεμάτα κακία και σκληρότητα. Είναι τόσο σκληρές οι λέξεις που ξεστομίζεις για ανθρώπους που δεν σημαίνουν κάτι ουσιαστικό για σένα. Το έχεις παρατηρήσει; Μα πόση σκληρότητα απελευθερώνει ο μαζικοποιημένος νους μας; Ίσως τόση όση απελευθερώνει και ο νους των άλλων για μας.

Όχι, δεν είναι γνωστός σου κάποιος που λέτε απλά “τι κάνεις” χωρίς να ακολουθεί καμία ουσιαστική συζήτηση. Πόσες φορές όμως σε έχουν κάνει να αισθανθείς άσχημα αυτοί οι γνωστοί που καθόλου δεν σε γνωρίζουν; Πόσες φορές έχουν έρθει στα αυτιά σου κακόγουστα σχόλια για σένα που ειπώθηκα από τους γνωστούς που καθόλου δεν σε ξέρουν;

Λένε πως σχολιάζουν οι άνθρωποι που δεν έχουν ουσιαστική ζωή. Εγώ πιστεύω πως όλοι σχολιάζουν και όλοι σχολιάζονται. Άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Όλοι έχουν αυτό το μικρόβιο μέσα τους. Δεν έχει σημασία αν είσαι όμορφος ή άσχημος, αδύνατος ή παχουλός, καλός χαρακτήρας ή κακός. Όπως και αν είσαι θα βρεθείς στόχος σχολιασμών.

Το “τι θα πει ο κόσμος” είναι μια φράση που μας εμποδίζει να κάνουμε πράγματα στη ζωή μας. Πολλές φορές μετανιώνουμε που σκεφτόμαστε τον κόσμο. Γιατί ο κόσμος πάντα θα έχει κάτι να πει. Πάντα θα έχει κάτι να σχολιάσει. Είτε κάνεις αυτό που θες εσύ, είτε όχι. Είτε κάνεις κάτι κακό, είτε όχι. Συνήθως μάλιστα με τον πιο σκληρό τρόπο. Ο κόσμος πάντα θα έχει κάτι να πει, εσύ όμως έως πότε θα τον υπολογίζεις;

Δεν αρέσουμε σε όλους. Πρέπει να το αποδεχτούμε αυτό και να μην στηρίζεται η ζωή μας στο πόσο αποδεκτοί θα γίνουμε από ανθρώπους που τίποτα δεν σημαίνουν για μας. Να κάνουμε ότι θέλουμε χωρίς να μας εμποδίζουν τα σχόλια που μπορεί να προκύψουν, γιατί θα προκύψουν ότι και να κάνουμε! Γιατί έτσι και αλλιώς κάθε κίνηση θα συνοδεύεται με σχόλια των γύρω μας. Τελικά, αυτοί που δεν σχολιάζονται είναι αυτοί που δεν κάνουν τίποτα ιδιαίτερο στη ζωή τους από φόβο μήπως σχολιαστούν. Και όντως καταφέρνουν να μην σχολιάζονται, μα χάνουν πολλές στιγμές χαράς και ξεγνοιασιάς.

Η έντονη αυτή επιθυμία των ανθρώπων να σχολιάζουν τους πάντες είναι ένα από τα πολλά μειονεκτήματα αυτού του κόσμου που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε. Και έτσι όπως το δημιουργήσαμε θα έπρεπε και να το εξαφανίσουμε με κάποιον δυνατό τρόπο. Όμως αυτός ο τρόπος δεν φαίνεται στον ορίζοντα και έτσι είμαστε αναγκασμένοι να το αποδεχτούμε και να συνεχίζουμε την ζωή μας χωρίς να μας ενδιαφέρει ο κόσμος. Γιατί ο κόσμος πάντα κάτι θα έχει να πει, εσύ όμως πρέπει να πάψεις να τον υπολογίζεις.

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2d4tI5i

Δεν έχουν όλοι δικαίωμα στο παράπονο.

Της Γεωργίας Ανδριώτου.

Προσπάθησες.
Προσπάθησες πολύ. Για να στηρίξεις μια φιλία, μια σχέση.

Χωρίς αντίκρισμα. Χωρίς ανταπόκριση. Χωρίς αναγνώριση αυτής σου της προσπάθειας.

Απογοητεύτηκες. Η στεναχώρια άρπαξε την ύπαρξή σου και ένιωσες πως θα τη διαλύσει.

Ένιωσες αδικημένος, προδομένος.

Έδωσες ευκαιρίες σε ανθρώπους που ήταν για σένα σημαντικοί, αλλά που δεν κατάφεραν να εκτιμήσουν το ίδιο με σένα αυτήν τη σημαντικότητα που τους αναγνώρισες. Έκανες υπερβάσεις για ανθρώπους που επέλεξες να μείνουν στη ζωή σου, αλλά εκείνοι έμειναν με τα πόδια καρφωμένα στο κατώφλι της. Τους διεκδίκησες με πάθος, αλλά το δικό σου πάθος δεν κατάφερε να ανταμωθεί με το δικό τους.

Έδωσες πολλά. Συναίσθημα, χρόνο, ενέργεια… Και τώρα που πια ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να συνειδητοποιήσεις ότι πιο πέρα δεν έχει, ένα παράπονο έχει κουλουριαστεί μέσα σου. Ένα «γιατί», που ίσως και να μείνει αναπάντητο, σιγοτρώει τα σωθικά σου και κουμαντάρει το μυαλό σου.

Τώρα, ναι! Έχεις κάθε δικαίωμα να μιλάς για τους ανθρώπους στη ζωή σου που σε απογοήτευσαν. Για τους φίλους που σου γύρισαν την πλάτη, για τους έρωτες που σε προσπέρασαν χωρίς καν να κοιτάξουν μέσα σου. Τώρα έχεις δικαίωμα στο παράπονο.

Όταν όμως κλείνεις εσύ πρώτος την πόρτα στον άλλον με το πρώτο λάθος, μη μιλάς για προδοσία ή για πισώπλατες μαχαιριές.

Μην δημιουργείς στον άλλον ενοχικές ψευδαισθήσεις για να καλύψεις τη δική σου συναισθηματική ανεπάρκεια στην ανταπόκριση. Να αναλάβεις την ευθύνη της επιλογής σου. Γιατί όταν δε δίνεις μια δεύτερη ευκαιρία στους ανθρώπους, αυτό είναι επιλογή. Και μάλιστα συνειδητή. Πάρ’ την και τράβηξε το δρόμο σου. Κι άσε τον άλλον ήσυχο να τραβήξει τον δικό του. Χωρίς να του χρεώνεις την όποιας μορφής ανεπάρκεια εφόσον δε σε καλύπτει η παρουσία του στη ζωή σου. Το να χτυπάς μια πόρτα στα μούτρα χωρίς καν να διεκδικήσεις μια εξήγηση από τον άλλον, σημαίνει ότι αυτή η εξήγηση ούτε σε ενδιαφέρει ούτε σε αφορά.

Να είσαι δίκαιος με τα συναισθήματα τον ανθρώπων που συναναστρέφεσαι. Δεν τους περισσεύει ούτε ενέργεια ούτε χρόνος ούτε καν μια δεύτερη ζωή. Σταμάτα να παραπονιέσαι για τις συμπεριφορές τους που στάθηκαν για σένα η αφορμή, ώστε να τους πετάξεις έξω από τη ζωή σου. Γιατί απλά δε σου είναι σημαντικοί. Γιατί απλά είδες ότι δε σου ταιριάζουν. Και δεν είναι κακό. Κανείς δεν ταιριάζει με όλους. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να τους νταραβερίζεται όλους.

Οι σχέσεις, όμως, που μας πονάνε είναι αυτές στις οποίες  έχουμε επενδύσει χρόνο, συναίσθημα, ανοχές, προσπάθειες…
Αυτές μετράνε.

Οι άλλες που μπήκαν και βγήκαν από τη ζωή σου σε χρόνο dt, δεν έχουν προλάβει να καταγραφούν στο σκληρό δίσκο της καρδιάς. Δεν έχει καμιά συναισθηματική αξία το πέρασμά τους από τη ζωή σου. Ας μην τις αναμοχλεύεις με την ψυχολογία του θύματος.

Γιατί δεν έχεις δικαίωμα στο παράπονο όταν έχεις στερήσει στον άλλον το δικαίωμα μιας δεύτερης ευκαιρίας.

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2duAHm3

Άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν ποτέ, δεν ξέρουν ν΄αγαπήσουν.

Είναι κρίμα.

Και στο κρίμα οι λέξεις που βγαίνουν απ το στόμα σου, δεν περνάνε πρώτα απ το μυαλό σου.

Δεν μπορείς να τις φιλτράρεις, να τις επηρεάσεις, να τις ομορφύνεις ίσως, προκειμένου να μη βγουν ατόφιες όπως τις αισθάνεσαι.

Είναι κρίμα.

Αυτό το «κρίμα», μόνο πίκρα μπορεί να κρύβει. Κι η πίκρα σε κάνει να λες αλήθειες.

Αλήθειες που έμειναν καιρό κρυμμένες για να μην πληγώσεις ό,τι σε πλήγωσε.

Για να μη γίνεις ίδια μ΄αυτόν που έκανε την πίκρα φαγητό και στην πρόσφερε να φας.

«Να, πάρε. Αυτό έχω να χορτάσεις.»

Εσύ όμως δεν χόρταινες. Πεινούσες μ’ εκείνη την πείνα των θηρίων.

Κι εκείνες τις λίγες στιγμές που έβρισκες το φαγητό μπροστά σου, ξέχναγες την πίκρα που έκρυβε μέσα του και το έτρωγες για να μην πεθάνεις.

Μέχρι που το σιχάθηκες. Σιχάθηκες την ίδια τροφή που είχες ανάγκη για να ζήσεις.

Είναι κρίμα.

Απ την αρχή ήταν.

Ένα παιχνίδι στημένο, βασισμένο σε εγωισμό, βασισμένο στην συνύπαρξη της πίττας και του σκύλου μαζί.

Ένα παιχνίδι που είχε αρχή μέση και τέλος. Απ ‘την αρχή του.

Στημένο, σε όλες τις γλώσσες.

Δεν ξέρω γιατί σκέφτηκες ότι ο σκύλος θα νικήσει στο τέλος. Ίσως γιατί ήσουν αποφασισμένη να νικήσεις.

Ίσως γιατί είχες ανάγκη το έπαθλο, το βραβείο, το ρημάδι το χαρτί που θα έγραφε τ όνομά σου με μεγάλα καλλιγραφικά γράμματα.

Ίσως γιατί είχες ήδη αγοράσει την κορνίζα που θα το τοποθετούσες και δεν ήθελες να πάνε χαμένα τα λεφτά σου.

Ήξερες όμως. Έβλεπες. Άκουγες. Μύριζες. Απλά δεν γινόταν να το αποτρέψεις.

Μέχρι που σταμάτησες να γλύφεις και άρχισες να γαυγίζεις.

Και τότε απ’ το καλό και υπάκουο σκυλάκι που κουνούσε την ουρά του από χαρά, έγινες το ζώο που έπρεπε να πάει για ευθανασία.

Είναι κρίμα.

Είναι κρίμα γιατί η ευθύνη πέρασε πάνω σου ενώ δεν σου ανήκε. Ήταν εξ΄ολοκλήρου δική του.

Εσύ όμως έπρεπε να βρεις τη λύση.

Έπρεπε να λύσεις το γόρδιο δεσμό, να βγάλεις το μινώταυρο από το λαβύρινθο.

Δεν είχες ούτε σκοινί, ούτε σχέδιο του λαβύρινθου.

Μια αγάπη είχες να πορεύεσαι από εκείνες που κάνουν τα πάντα για να βρίσκουν λύσεις.

Ο μινώταυρος βγήκε και απέμεινες εσύ μέσα στο λαβύρινθο να παλεύεις για τη δική σου έξοδο.

Το σκοινί ήσουν εσύ η ίδια. Η λύση που προσέφερες έγινε και η καταδίκη σου.

Είναι κρίμα.

Είναι κρίμα που μια τέτοια αγάπη πήγε χαμένη από φόβο. Από δειλία.

Τύψεις ερχόμενες από μια άλλη ζωή, μπερδεμένες με το φόβο για το άγνωστο – λες και υπάρχει κανείς που μπορεί να το προβλέψει- έφεραν τα πόδια που έτρεχαν και τα έκαναν πόδια που σέρνονταν.

Πήρες και τους έβαλες δεκανίκια. Έγινες γιατρός, νοσοκόμα, ψυχολόγος, θεραπεύτρια.

Να σώσεις αυτό που πίστευες ότι θα σωνόταν.

Ούτε ο αντίπαλος σε τρόμαξε, ούτε τα όπλα που κρατούσε.

Εσύ κρατούσες το πιο μεγάλο απ΄όλα. Την αγάπη.

Είναι κρίμα.

Άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν ποτέ, δεν ξέρουν ν΄αγαπήσουν.

Μεγάλωσαν με την αγάπη σαν βάρος, σαν μαθητική τσάντα στην πλάτη γεμάτη με βιβλία.

Δεν τους είπε κανείς ότι η αγάπη είναι δώρο και όχι υποχρέωση.

Κι εκείνοι υποχρεώθηκαν να αγαπήσουν με τη σειρά τους κάτι που δεν τους αγάπησε.

Φαύλος κύκλος.

Πέρασαν την αγάπη για ψίχουλα γιατί αυτό έγραφαν μέσα τα βιβλία. Πέρασαν το νιάξιμο για διαγώνισμα που έπρεπε απλά να περάσουν με καλό βαθμό.

Κι όταν ήρθε η ώρα του απολυτηρίου, ευτυχισμένοι που πέρασαν τα μαθήματα, νόμιζαν ότι πήραν το πτυχίο.

Ένα πτυχίο ίδιο με παλιόχαρτο που δεν μπορούσε να τους πάει βήμα παρακάτω.

Εσύ πτυχίο δεν πήρες ποτέ.

Η μεγάλη διαφορά;

Για σένα στην ουσία, ήταν απλά η αλήθεια μιας αγάπης που ποτέ δεν θα είναι κρίμα.

Γράφει η Δήμητρα Καφρομάνη

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2d4thaU

Tα πιο όμορφα πράγματα δεν είναι τέλεια αλλά ξεχωριστά.

Το ξέρω δεν είμαι τέλειος αλλά ποιος νοιάζεται;
Ούτε το φεγγάρι είναι τέλειο…είναι γεμάτο κρατήρες.
Και η θάλασσα;
Ούτε κι αυτή…πολύ αλμυρή.
Και ο ουρανός;
Είναι ατελείωτος και κρυβει καταιγίδες…
‘Όπως και να ‘χει τα πιο όμορφα πράγματα, δεν είναι τέλεια…
Είναι ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ…

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2d4tFGE

Τα ανείπωτα λόγια του έρωτα είναι που στοιχειώνουν περισσότερο.

Της Μαρίας Χριστίνας Σωτήρου.

Ανείπωτα Λόγια.
Αυτά σε στοιχειώνουν περισσότερο.
Όλα αυτά που ήθελες να πείς και τα έκρυψες πίσω απο ενα χαμόγελο, μια αγκαλιά, έναν τσακωμό, κι ένα φιλί.
Πίσω από ένα τηλέφωνο που πήγες να πάρεις αλλά το έκλεισες πριν καν χτυπήσει, ενα μήνυμα που έγραψες νηφάλιος ή μεθυσμένος και δεν το έστειλες ποτέ.
Το διέγραψες στην τελευταία τελεία που έβαλες.
Ματιές σε Viber, Instagram και Facebook κάνοντας μια ιστορική διαδρομή σε posts, τραγούδια και φυσικά στο “On this day” που ώρες και φορές εύχεσαι να μην υπήρχε.
Όλα αυτά συμβάλουν στο να θυμηθείς όλα αυτά που δεν είπες τότε, πριν χρόνια, πριν μήνες … ακόμα και χθές.
Είτε σε σχέση είτε σε χωρισμό υπάρχουν λόγια που δεν ανέφερες και συζητήσεις που απέφυγες να κάνεις.
Λόγια όπως “Σ´αγαπώ”, “Συγγνώμη”, “Σ´ευχαριστώ”, “Σε παρακαλώ” ή λόγια όπως “είμαι εδώ”, “είσαι ο άνθρωπος μου”, “Μαζί”.
Λόγια Ουσιαστικά.
Αν πάλι θες να το πάμε στις συζητήσεις, ένα “μήπως φέρθηκες λάθος;”, “γιατί φτάσαμε ως εδώ” και άλλα πολλά που σε απασχολούσαν και σου έβγαιναν αβίαστα απ´την ψυχή σου τα κράτησες για σένα και τα πήρες με τα πράγματά σου στο φευγιό σου.
Από τότε τα κουβαλάς και δεν έμαθες ποτέ πως θα ήταν αν τα είχες ξεστομίσει …
Είδες πώς δυο γράμματα είναι ικανά να πηγαινοέρχονται στο μυαλό σου χωρίς απάντηση;
Αν.
Μα τι σκεφτόσουν εκείνη την ώρα; Την απόρριψη; Τον εγωισμό σου; Γιατί εγώ και όχι ο άλλος; Ή μήπως το να εκφράσεις κάποιο συναίσθημα θα ήταν ένδειξη αδυναμίας;
Θα σου έλεγα πως μάλλον αυτή είναι και όλη σου η δύναμη.
Αυτά που ήθελες να πεις και που δεν ήξερες που θα σε βγάλουν, είναι όλα αυτά που σε κάνουν να αναρωτιέσαι τώρα και που καλό θα ήταν να τα εκφράσεις την επόμενη φορά πριν χαθούν οι ευκαιρίες.
Όποια κι αν θα είναι η απάντηση, ακόμα κι αν είναι σιωπή.
Κι αυτό απάντηση είναι.
Αυτό το “Σ´αγαπώ” που δεν είπες στον άλλο μπορεί να ήταν κι η δική του απάντηση συμπληρωμένη με ένα “κι εγώ, πολύ” μαζί με ένα”είσαι ο άνθρωπος μου”, με ένα “Σ´ευχαριστώ που υπάρχεις στην ζωή μου”, μαζί με ένα”μαζί κι όπου μας πάει”.
Αυτή η συζήτηση που απέφυγες να κάνεις του: “Γιατί φτάσαμε ως εδώ” ίσως να γινόταν “θες να το προσπαθήσουμε πάλι απ´την αρχή; μήπως φερθήκαμε και οι δύο λάθος;”.
Ίσως κάπως έτσι δυο άνθρωποι που αγαπιόντουσαν πολύ να τελειώνουν άδοξα και να κρύβονται πίσω από λόγια και σιωπές μέχρι να ξεχάσουν.
Δεν ξέρω αν θα ξεχάσουν και ποτέ ή αν πάντα κάτι θα τους κράταει ανήσυχους όπως αυτά που δεν είπαν λόγω φόβου, εγωισμού, υπερηφάνειας ή οτιδήποτε άλλο. Ξέρω όμως πως θα σκέφτονται και οι δύο το ίδιο:”Αν με θέλει θα με ψάξει”.
Κι έτσι εκείνος πάει αριστερά και εκείνη δεξιά. Όμως τα βράδια θα έχουν πάντα κάτι κοινό.
Θα κοιτάζουν στο ίδιο φεγγάρι. Ακόμα και χωριστά.
Ακόμα κι αν σκέφτονται ο ένας τον άλλο κρυφά.
Ακόμα κι αν είναι σε άλλες αγκαλιές.
Πάντα θα κοιτάνε το ίδιο φεγγάρι … με όλα αυτά τα Ανείπωτα Λόγια.

αναπνοές



από αναπνοές http://ift.tt/2duzAmq

Οι πραγματικοί άνδρες θα σου μιλήσουν με τις πράξεις τους.

Πόσο μεγάλη είναι η κουβέντα άντρας; Τη λες και γεμίζει το στόμα.

Από τα παιδικά χρόνια, ακόμα, μας προσδιόρισαν την εικόνα του ντόμπρου, του σοβαρού και σταθερού χαρακτήρα. Του αλύγιστου, αυτού που οι κουβέντες έχουν μορφή συμβολαίου κι ό,τι πει είναι κι υπογραφή.

Δεν παίρνει και δε δίνει αναβολές. Είναι υπόλογος των πράξεών του και δεν κρύβεται πίσω απ’ τον αντίχειρά του.

Ανταπεξέρχεται σε δύσκολες καταστάσεις γιατί σφυρηλατήθηκε με ατσάλι και θειάφι.

Στον άντρα, λέει, δεν χωράνε συναισθηματισμοί. Αυτά είναι για τη γυναίκα, που ο κόσμος τη θέλει πλασμένη από μύρα και χρυσάφι.

Μιλάμε για αρσενικά, όχι για ψεύτικες καρικατούρες. Άλλο τατού, άλλο χένα. Κολλαριστά πουκάμισα, καντράν «Πανεράι» στο χέρι ή τσαλακωμένα τζιν με μπλούζα εργασίας. Ασχέτως του κοινωνικού στάτους η φιλοσοφία είναι ίδια. Βαριά ποτά, βαριά τσιγάρα, αγάπη στην ταχύτητα, στη φιλία και μεγάλη αδυναμία στο ωραίο φύλο.

Μην μπερδεύεσαι. Αν δεν ένιωσες βλέμμα να σε διαπερνά και να κολλάει την ψυχή σου στον τοίχο, μάλλον δε γνώρισες ακόμα αρσενικό.

Κι αφού λοιπόν ξεκαθαρίστηκε από τον Αριστοτέλη Ωνάση ότι το χρήμα δε θα είχε καμία αξία αν δεν υπήρχαν γυναίκες, τότε άσε να σου πω ότι εμείς πραγματικά πληρώνουμε με δάκρυα όταν συμπίπτει λόγος σοβαρός .

«Οι άντρες δε κλαίνε», έλεγε η μάνα μου όταν μάτωνα τα γόνατα στις αλάνες. Οι άντρες δεν πονάνε και αν πονάνε δεν το δείχνουν. Οι άντρες δε μιλούν πολύ, οι άντρες μόνο πράττουν. Κι οι πράξεις τα λένε όλα από μόνες τους.

Όπως σε εκείνο το χωρισμό που ίσως φοβήθηκες ή δεν εκτίμησες. «Λυπάμαι δε σου αξίζω», ήταν οι τελευταίες σου κουβέντες. Μ’ αυτός  έσφιξε τα δόντια, φόρεσε το πιο μεγάλο του χαμόγελο και σου έδωσε να κρατήσεις σφιχτά μόνο δύο λέξεις.

«Να προσέχεις».

Πόσα θα «μου λείψεις», «σε θέλω», «σε χρειάζομαι», αναπάντητα «γιατί» κι «άντε γαμήσου»κρυφτήκαν πίσω από ένα «να προσέχεις» ούτε που φαντάζεσαι. Να ανοίξει η γη να τον καταπιεί μα το δάκρυ έγινε κόμπος. Κάπου κόλλησε  μεταξύ καρδιάς και λογικής  χωρίς ποτέ να στάξει.

Μάλλον δεν άξιζε…

Γιατί είναι η έσχατη λύση. Όχι για να δηλώσει απόγνωση αποσκοπώντας κάπου μα για να ξεπλύνει την πληγή με αλάτι και νερό. Κλάματα κι οδυρμοί δε μας ταιριάζουν. Είναι το ζεϊμπέκικο που χορεύουμε για να απαλύνει ο πόνος χωρίς χειροκροτήματα και θεατές.

Είναι ό,τι πιο πολύτιμο είχαμε να δώσουμε στην κηδεία του φίλου όταν σταθήκαμε από πάνω του χαμογελώντας, αφήνοντας τα δάκρυα να στρίβουν στα λακάκια του προσώπου καταλήγοντας στο χώμα. Το είχε ζητήσει κι αυτός εξάλλου. «Χωρίς πλαντάγματα και μαλακίες, μόνο χαμόγελα θέλω από εσάς».

Η υπόσχεση ήταν βαριά και να την αθετήσουμε δεν μπορούσαμε.

Δεν έχει να κάνει με την κοινωνική κατακραυγή. Ούτε με το τι θα πουν οι άλλοι. Είναι απλά ότι ξέρουμε την αξία τους και δεν τα σκορπάμε στους ανέμους με την πρώτη ευκαιρία.

Φτάσαμε στο φεγγάρι, ανακαλύψαμε τον κόσμο και στους χειρότερους βασανιστές δεν υποκύψαμε. Μα στη δική σου θέα, γυναίκα, αφηνόμαστε και δείχνουμε πλευρές του χαρακτήρα που κι ίδιοι απορούμε καμιά φορά.

Δε θα ‘θελες κι εσύ εξάλλου να μας δεις να κλαίμε. Όχι γιατί είμαστε συναισθηματικά ανάπηροι και νιώθουμε λιγότερα από εσένα αλλά γιατί έχεις ανάγκη τη σιγουριά και την πυγμή που καιρό τώρα αποζητάς.

Κι αν τύχει ποτέ να μπεις στο σπίτι και να μας δεις να λυγίζουμε, σβήσε το φως και θυμήσου.

Οι άντρες δεν κλαίνε.

Γράφει ο Γιάννης Καλαμπούκας

Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2d4tJ93

Αν νομίζεις ότι σπαταλάς τη ζωή σου, φρόντισε να την αλλάξεις.

Είστε χαρούμενοι; Αν όχι, τότε πρέπει να αλλάξετε κάτι

Η Carol Morgan, μια εκπαιδευτικός και ψυχολόγος, δημοσίευσε κάποτε δύο ερωτήσεις προς τους αναγνώστες της: τι θέλανε να γίνουν από όταν ήταν μικροί και αν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους μετά την ενηλικίωση; Σε όσους απάντησαν αρνητικά στη δεύτερη ερώτηση, προσφέρει 13 ενδείξεις πως ίσως η ζωή τους προσπερνά.

Σας προτείνουμε να διαβάσετε τις συγκεκριμένες ενδείξεις. Ίσως να γίνετε λίγο πιο χαρούμενοι μετά από αυτό.

1. Ξοδεύετε τόσο πολύ χρόνο κάνοντας πράγματα που δεν θα έπρεπε

Βιντεοπαιχνίδια, τηλεοπτικές εκπομπές, περιηγήσεις στο ιντερνέτ, πολύ φαγητό, πολύ ποτό και η λίστα συνεχίζεται. Δείτε σοβαρά τη ζωή σας. Που σπαταλάτε τον περισσότερο χρόνο σας; Σας εξυπηρετεί καλά; Σας οδηγεί σε μια καλύτερη ζωή; Αποτελεί βάση για ένα λαμπρό μέλλον; Αν όχι, τότε χρειάζεται να επαναξιολογήσετε τις καθημερινές σας δραστηριότητες και να κάνετε αλλαγές.

2. Παραπονιέστε πολύ

Ξέρω ανθρώπους που ποτέ δεν σταματάνε να παραπονιούνται για τη ζωή. Είστε ένας από αυτούς; Παραπονιέστε για τη δουλειά, το αφεντικό, το μισθό, τους γείτονες ή το/τη σύζυγο; Αν ναι, τότε δεν κάνετε τίποτα παραπάνω εκτός από το να έχετε αρνητική ενέργεια. Η αρνητικότητα δεν αλλάζει τα πράγματα. Σας κρατά κολλημένους. Οπότε, αλλάξτε τις σκέψεις σας και μιλήστε για τι εκτιμάτε στη ζωή σας και όχι για ότι δεν σας αρέσει.

3. Δεν δίνετε τροφή στο μυαλό σας

Αν δεν αναπτύσσεστε και μαθαίνετε σαν άτομο, τότε είστε στάσιμοι-όπως μια λίμνη που δεν κινείται και αναπτύσσονται πράσινα στοιχεία. Αυτό κάνει το μυαλό σας αν δεν δραστηριοποιήστε και δεν μαθαίνετε νέα πράγματα. Οι θετικές προκλήσεις στη ζωή σας θα επεκτείνουν το νου σας, μην κάνετε το αντίθετο.

4. Έχετε πολύ αρνητική διάθεση για τον εαυτό σας

Το να μιλάτε στον εαυτό σας μπορεί να φτιάξει ή να διαλύσει τη ζωή σας. Όπως είπε ο Henry Ford: «Αν σκεφτείς πως μπορείς ή αν σκεφτείς πως δεν μπορείς.. με οποιοδήποτε τρόπο, έχεις δίκαιο.» Αν πείτε στον εαυτό σας πως δεν είστε αρκετά έξυπνος/η για να πάρετε προαγωγή ή να ξεκινήσετε μια επιχείρηση, τότε έχετε δίκαιο.

Αν πείτε στον εαυτό σας πως είστε πολύ εξαντλημένος/η για να προσπαθήσετε να αλλάξετε τη ζωή σας, πάλι έχετε δίκαιο. Ότι και να λέτε στον εαυτό σας, γίνεται πραγματικότητα. Οπότε, παρακολουθήστε στενά αυτά που λέτε στον εαυτό σας, γιατί θα ανακαλύψετε πως η ζωή ρέει με τις σκέψεις σας.

5. Νιώθετε πως δεν έχετε έμπνευση

Έχετε πάθος με κάτι; Ξέρω πολλούς ανθρώπους που πιστεύουν πως δεν έχουν κανένα πάθος. Αλλά αυτό δεν είναι ποτέ το θέμα. Πρέπει να είναι κάτι που απολαμβάνετε να κάνετε. Οπότε πρέπει να ανακαλύψετε τι σας ενθουσιάζει και να το κάνετε περισσότερο.

6. Δεν σχεδιάζετε το μέλλον σας

Αν και είναι πάντα ωραία να ζείτε το «τώρα» και τη «συγκεκριμένη στιγμή», μερικές φορές πρέπει να κοιτάμε μακροπρόθεσμα για να δούμε που θέλουμε να πάμε. Αν δεν έχετε ένα σχέδιο ή ένα στόχο, τότε είστε σαν βάρκα που πλέει χωρίς σκοπό σε έναν ωκεανό και ελπίζει να καταλήξει κάπου καλά. Αλλά, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό.

Πρέπει να έχετε ένα οδηγό και να προχωράτε βήμα-βήμα για να φτάσετε εκεί που θέλετε. Όπως μια συσκευή GPS σας πάει στον προορισμό σας, έτσι πρέπει να έχετε το εσωτερικό σας GPS για να σας καθοδηγήσει.

7. Σπαταλάτε πάρα πολύ χρόνο με ανθρώπους που δεν συμβάλουν στην ανάπτυξή σας

Είναι εύκολο να κολλήσετε και να κάνετε παρέα με ανθρώπους που δεν σας κάνουν να νιώθετε καλύτερο άνθρωπο. Αλλά, αν συνεχίσετε να το κάνετε αυτό, τότε θα μείνετε αδρανείς ή θα παρασυρθείτε μαζί με αυτούς. Μου αρέσει να τους αποκαλώ «Energy Vampires»(Βαμπίρ Ενέργειας). Τραβούν τη ζωή από εσάς και δεν σας δίνουν τίποτα θετικό για αντάλλαγμα.

Αντιθέτως, πάντα βρίσκουν αναπτυσσόμενους και προσανατολισμένους ανθρώπους για να κάνουν παρέα.

8. Είστε εθισμένος/η στο κινητό σας τηλέφωνο

Σίγουρα, τα κινητά τηλέφωνα είναι εκπληκτικές συσκευές που μας συνδέουν με τους υπόλοιπους ανθρώπους όταν τα χρησιμοποιούμε. Αν και είναι διασκεδαστικό, σκεφτείτε πόση ώρα σπαταλάτε στη συσκευή σας. Ακόμη χειρότερα, σκεφτείτε όλες τις σχέσεις που μπορεί να επηρεαστούν. Ίσως στέλνετε μηνύματα ή σερφάρετε στο διαδίκτυο ενώ τρώτε με τη γυναίκα/ άνδρα και τα παιδιά σας.

Αν το κάνετε, χάνετε μια ευκαιρία να περάσετε ουσιαστικό χρόνο με αυτούς που αγαπάτε ή σπαταλάτε το χρόνο που θα μπορούσατε να διαθέσετε για να κάνετε ένα σχέδιο για το μέλλον.

9. Σπαταλάτε χρήματα σε πράγματα που δεν χρειάζεστε

Υπάρχει μια διαφορά μεταξύ του «χρειάζομαι» και «θέλω». Είμαι σίγουρη πως αυτό το μάθατε όλοι στο νηπιαγωγείο. Ωστόσο, στη σημερινή κοινωνία, έχουμε ξεπεράσει αρκετά τα όρια (όπως άλλωστε και με το #8 για τα κινητά τηλέφωνα). Στην πραγματικότητα, ξέρω ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν την υποθήκη τους αλλά ακόμη έχουν τα καλύτερα αξεσουάρ-συσκευές του πλανήτη.

Αν σταματήσετε και το σκεφτείτε, θα δείτε πως χρειάζεστε πολύ λίγα πράγματα. Φαγητό, νερό, καταφύγιο και αγάπη είναι μερικά από αυτά. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά επιπλέον. Οπότε προσέξτε σε τι σπαταλάτε τα χρήματά σας και δείτε αν μπορείτε να προσαρμοστείτε. Ίσως μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα χρήματα που εξοικονομείτε για να τα επενδύσετε στο μέλλον σας.

10. Δεν κοιμάστε αρκετά

Δεν είμαι γιατρός, αλλά έχω διαβάσει αρκετά βιβλία για να ξέρω πόσο σημαντικός είναι ο ύπνος. Θα μπορούσα να γράψω 20 σελίδες για αυτό. Αλλά προφανώς δεν έχω αρκετό χώρο σε αυτό το μικρό άρθρο. Ο ύπνος είναι σημαντικός για την καλή υγεία. Αν είστε αρκετά απασχολημένοι για να κοιμηθείτε ή αν απλά έχετε την κακιά συνήθεια να μένετε ξύπνιοι στο κρεβάτι σας ως τις πρώτες πρωινές ώρες, θα πρέπει να αλλάξετε συνήθειες.

11. Δεν φροντίζετε το σώμα σας

Δεν είναι μόνο ο ύπνος βασικός για την υγεία σας, επίσης καλή είναι και η άσκηση. Ξέρω πως δεν σας λέω κάτι που δεν γνωρίζετε ήδη αλλά κάνοντας μια ισορροπημένη υγιεινή διατροφή και γυμνάζοντας το σώμα σας έχει περισσότερα θετικά αποτελέσματα εκτός από την απώλεια βάρους. Επηρεάζεται η ψυχική σας υγεία και δημιουργείτε μια συνολική ευημερία.

Οπότε, προσέξτε τη διατροφή σας και το επίπεδο της δραστηριότητάς σας. Ίσως δείτε πως με μερικές μικρές αλλαγές θα βελτιώσετε σημαντικά τη ζωή σας.

12. Δεν αφήνετε τη ζώνη άνεσής σας και ζείτε μέσα σε ένα “κουτί”

Ξέρω πόσο εύκολο είναι ζείτε στην ζώνη άνεσής σας. Στην πραγματικότητα, όταν πηγαίνω σε ένα οικείο εστιατόριο πάντα παραγγέλνω τα ίδια πράγματα. Όχι επειδή φοβάμαι να δοκιμάσω κάτι καινούριο αλλά επειδή μου αρέσει το φαγητό που παραγγέλνω συνήθως. Αλλά αυτό δεν είναι το είδος της ζώνης άνεσης για το οποίο μιλάω. Αναφέρομαι στο να πάρετε ένα ρίσκο που θα βελτιώσει τη ζωή σας.

Και θυμηθείτε, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «ρίσκο» και το «υπολογιζόμενο ρίσκο». Κάθε ρίσκο έχει την πιθανότητα να είναι θανατηφόρο αλλά ένα καλά υπολογιζόμενο ρίσκο είναι από εκείνα που ζυγίζουμε καλά όλες τις προοπτικές και καταλήγουμε με ένα καλό και λογικό πλάνο δράσης.

13. Ζείτε μια ζωή που δεν σας αρέσει

Ο τρόπος με τον οποίο μετρώ την επιτυχία είναι από τα επίπεδα ευτυχίας κάποιου. Είστε χαρούμενοι; Αν όχι, τότε πρέπει να αλλάξετε κάτι. Ένα αίσθημα ικανοποίησης ή ευχαρίστησης δεν σημαίνει πως ζείτε τη ζωή σας στο έπακρο. Η ζωή πρέπει να είναι συναρπαστική. Οπότε αν δεν την απολαμβάνετε, δείτε τι αλλαγές μπορείτε να κάνετε για να τη βελτιώσετε στο επίπεδο που επιθυμείτε.

Αν οι 13 παραπάνω ενδείξεις σας ταιριάζουν, μην απελπίζεστε. Κάντε αλλαγές. Αλλά η πρώτη αλλαγή που πρέπει να κάνετε είναι να απαλλαγείτε από την ιδέα πως δεν μπορείτε να το κάνετε. Πολλές φορές, τα μεγαλύτερα εμπόδιά σας είναι η σκέψη της διαδικασίας. Έτσι, ξεκινήστε από εκεί. Αλλάξτε τη σκέψη σας και μετά αλλάξτε τη ζωή σας.
Πηγή



από αναπνοές http://ift.tt/2duz7R2

H πιο διάσημη χήρα στον κόσμο, "έρχεται" στη Θεσσαλονίκη

Είναι η πιο διάσημη χήρα στον κόσμο. Η γυναίκα που κατά πολλούς διέλυσε το σπουδαιότερο συγκρότημα όλων των εποχών, τους Beatles, η «μάγισσα» που ασκούσε μια απίστευτη επιρροή στον Τζον Λένον. Η γυναίκα που προκάλεσε, μισήθηκε κι αμφισβητήθηκε όσο ίσως καμία στο χώρο του παγκόσμιου θεάματος.  «You must imagine Peace every day and in your dreams. Greece , I love you!», είναι το μήνυμα που στέλνει η Γιόκο ΄Ονο !!!
   Μπορεί σήμερα, στα 83 της χρόνια, η Γιόκο ΄Ονο (γιατί περί αυτής ο λόγος) να μην είναι σε θέση να κάνει το ταξίδι από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα, έξι έργα της,  από τα πιο γνωστά και κομβικής σημασίας, θα φιλοξενηθούν για έναν μήνα στη Θεσσαλονίκη.
    Ανάμεσά τους, η εγκατάσταση «Ex-it» με τα εκατό ...φέρετρα και τις ισάριθμες ελιές, ένα παιχνίδι για τη σχέση ζωής - θανάτου, επιστροφής - μετενσάρκωσης που θα φιλοξενηθεί στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης μαζί με φιλμ και performances, αλλά και τα «Wish Trees», δύο δέντρα ευχών στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας και το Δημαρχιακό Μέγαρο στα οποία οι περαστικοί μπορούν να κρεμάσουν από ένα διπλωμένο χαρτί με μια ευχή τους, μέχρι τα κλαδιά να σκεπαστούν εντελώς από τις επιθυμίες τους.
Στη Θεσσαλονίκη θα παραστεί και θα την εκπροσωπήσει ο επιμελητής των εκθέσεών της και συνεργάτης της Τζον Χέντριξ, ο οποίος συντονίζει την παρουσίαση των έργων στην πόλη.
   Τα Δημήτρια σηκώνουν αυλαία την 1η Οκτωβρίου, λοιπόν, και φιλοξενούν, μεταξύ άλλων, τη Γιόκο ΄Ονο ως επίτιμη προσκεκλημένη. 
 ΄Ολα αυτά κάτω από τον τίτλο «Δημήτρια. Δύο χιλιάδες δεκαέξι» που κάνουν αυλαία όπως προαναφέρθηκε την 1η Οκτωβρίου και θα διαρκέσουν ως τις 23/10 στη Θεσσαλονίκη.  Σαράντα τρεις εκδηλώσεις τέχνης και πολιτισμού. διασπείρουν το σλόγκαν «΄Οχι πια χθες, μόνο αύριο...» Δείτε το πρόγραμμα της διοργάνωσης εδώ:


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

Τροχαίο με θύμα πεζό άντρα, στην Ανατολική Θεσσαλονίκη


Το τροχαίο σημειώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής.
Τον άτυχο άντρα, 81 ετών, παρέσυρε επιβατικό αυτοκίνητο που οδηγούσε 66χρονος, ο οποίος σταμάτησε ως όφειλε στον τόπο του δυστυχήματος.

Ο άντρας διακομίστηκε σοβαρά τραυματισμένος στο νοσοκομείο "Παπαγεωργίου", όπου κατέληξε σήμερα. Προανάκριση διενεργείται από το Β΄ Τμήμα Τροχαίας Θεσσαλονίκης.


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

Μπουτάρης και Τζιτζικώστας παρεμβαίνουν δυναμικά για τον ΟΑΣΘ- "Λύση μέχρι αύριο" !!!

Με προσφυγή στη δικαιοσύνη απειλεί η περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας αν και αύριο δεν κυκλοφορήσουν λεωφορεία του ΟΑΣΘ στη Θεσσαλονίκη. Όπως ανέφερε ο περιφερειάρχης Α.Τζιτζικώστας μιλώντας στη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου.
 "Παρά τις προσπάθειες λύση δεν βρέθηκε και όπως φαίνεται η προσφυγή στη δικαιοσύνη είναι η μόνη λύση. Έτσι σε συνεννόηση με το δήμαρχο Θεσσαλονίκης αν και αύριο η κατάσταση δεν αλλάξει θα προσφύγουμε στη δικαιοσύνη".
 Κάλεσε μάλιστα και άλλους φορείς να συμπαραταχθούν μαζί τους λέγοντας πως "Η κατάσταση δεν πάει άλλο η Θεσσαλονίκη είναι 10 ημέρες χωρίς λεωφορεία, επιτέλους η κυβέρνηση ας αναλάβει τις ευθύνες της"

Στο υπουργείο Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων έριξε την ευθύνη για το ότι η Θεσσαλονίκη έχει μείνει για 10η ημέρα χωρίς αστικές συγκοινωνίες ο Γ.Μπουτάρης. Μιλώντας στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου τόνισε πως :


"Πρώτη προτεραιότητα του δήμου είναι η εξυπηρέτηση των πολιτών. Δε μετράει τίποτα άλλο" και κάλεσε τον υπουργό Χ.Σπίρτζη να καταβάλει στον ΟΑΣΘ τα χρήματα που οφείλει το υπουργείο. "Δεν μπορείς να γράφεις στα παλιά του τα παπούτσια 1 εκ κόσμο. Οφείλεις να δώσεις τα χρήματα αλλιώς όποιον πάρει ο χάρος" 
δήλωσε ο Γ.Μπουτάρης που επιβεβαίωσε την πρόθεση του δήμου να κινηθεί μαζί με την περιφέρεια νομικά σε περίπτωση που και αύριο τα λεωφορεία μείνουν ακινητοποιημένα. Την ίδια στιγμή συγκαλεί αύριο το μεσημέρι συνάντηση με δήμους, επιμελητήρια και φορείς για να βρεθεί λύση στο πρόβλημα


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

Η θεωρία των ρίχτερ: Ο έρωτας στα χρόνια της ωριμότητας


ένα παλιό αλλά δοκιμασμένο κτίριο δεν πέφτει. Αντέχει.

Ο πρώτος κεραυνοβόλος έρωτας, για τους περισσότερους από εμάς, συνήθως έρχεται κάπου γύρω στα 15-16 μας. Θα φέρει καρδιοχτύπια, ώρες ατελείωτες πάνω από το κινητό περιμένοντας ένα μήνυμα και καψουροτράγουδα να ηχούν στο τέρμα στο δωμάτιό μας. Στις περισσότερες περιπτώσεις η διάρκειά του είναι από λίγες εβδομάδες μέχρι λίγους μήνες. Όταν τελειώσει βρίσκει έστω τον έναν από τους δύο στα πατώματα, κλεισμένο για 1-2 μέρες στο δωμάτιό του. Αλλά όταν είσαι 16 όλα ξεπερνιούνται πιο εύκολα. Λίγες μέρες (ή ώρες) και μετά ξεχνάς.

Στα 20, βιώνουμε παρόμοιες καταστάσεις. Ο έρωτας σ’ αυτή την ηλικία μας οδηγεί να κάνουμε τα πιο τρελά πράγματα που ‘χουμε κάνει ποτέ. Νομίζω πως όλοι μας έχουμε ανατρέξει σε εκείνη την περίοδο της ζωής μας κι έχουμε απορήσει με τις τρέλες που έχουμε διαπράξει για έναν έρωτα. Ερωτευόμαστε και πάλι τρέχοντας με χίλια κι όταν με αυτή την ιλιγγιώδη ταχύτητα τρώμε τα μούτρα μας, εύκολα καταφέρνουμε περήφανα να ξανασηκωθούμε. Το νεαρό της ηλικίας και η δίψα να ζήσουμε όσες πιο πολλές εμπειρίες γίνεται, μας παρασέρνουν στη δίνη τους κάνοντάς μας να ξεχάσουμε.

Περνώντας τα χρόνια όμως δε γίνεται τόσο εύκολο πια. Με το «πέσε σήκω», «σήκω πέσε» κάπου κουραζόμαστε κι αρχίζει να παίρνει άλλη τροπή η ιστορία. Αυτό συμβαίνει σίγουρα λίγο μετά τα 30. Εκεί είναι το σημείο που αρχίζουν να εξασθενούν οι άμυνες. Όπως αρχίζουν να αχνοφαίνονται οι πρώτες ρυτίδες έκφρασης και να μπαίνουν τα πρώτα μόνιμα κιλάκια, έτσι μπαίνουν και οι πρώτοι μικροί τσιμεντόλιθοι στα ποδαράκια μας, οι οποίοι δε μας αφήνουν να προχωρήσουμε τη ζωή μας μετά από έναν χωρισμό.
Οι σχέσεις σε αυτή τη φάση, συχνά, δεν έχουν διάρκεια λίγων μηνών αλλά λίγων έως πολλών ετών. Στην ηλικία αυτή επενδύουμε πάρα πολύ και κάνουμε πιο μεγάλα όνειρα με τον σύντροφό μας. Περνάμε περισσότερο χρόνο μαζί συμβιώνοντας ενίοτε και στο ίδιο σπίτι. Το δέσιμο είναι ισχυρό κι αν σπάσει μπορεί να μας διαλύσει…

Κι εδώ έρχεται η θεωρία των ρίχτερ. Η θεωρία μου αυτή έρχεται να κάνει τους τσιμεντόλιθους φελιζόλ και να φανερώσει την ωφέλιμη πλευρά των εμπειριών μας! Υποστηρίζει ότι ο συναισθηματικός εαυτός μας συμπεριφέρεται όπως ακριβώς κι ένα κτίριο σε έναν σεισμό. Αν γίνει ένας σεισμός της κλίμακας των 8,5 ρίχτερ και το κτίριο ταλαντευτεί σκληρά αλλά τη βγάλει καθαρή με μερικές ρωγμούλες, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι ως γερό σκαρί μπορεί να αντέξει όλες τις μικρότερες των 8,5 ρίχτερ δονήσεις.
Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τις αντίστοιχες συναισθηματικές δονήσεις. Αν έχουμε στο βιογραφικό μας έναν μεγάλο χωρισμό που μας στοίχισε πολύ αλλά τον ξεπεράσαμε, έστω μετά κόπων και βασάνων, τότε όλοι οι επόμενοι που θα βιώσουμε (μακάρι όχι δηλαδή, αλλά αν..)  θα μας κλονίσουν χωρίς να μας ρίξουν.

Στα χρόνια της ωριμότητάς του, ένα παλιό αλλά δοκιμασμένο κτίριο δεν πέφτει. Αντέχει.

Θα σκοντάψουμε πάνω σε αρκετές λάθος σχέσεις, αλλά καλά θα κάνουμε να τινάξουμε με χάρη τη σκόνη τους από πάνω μας και να συνεχίσουμε την πορεία μας ψηλά και μπροστά στο μέλλον μας.

Της Ελίνας Φυλακτού


Από ΤΑ ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ ®

Που αφιέρωσε το νέο της άλμπουμ η Lady Gaga


Λιγότερος από ένας μήνας έμεινε για να πάρουν στα χέρια τους οι θαυμαστές της Lady Gaga το νέο cd με τα καινούργια τραγούδια που θα έχει τίτλο Joanne. Έτσι η εκκεντρική ποπ σταρ είπε να «τσιγκλήσει» λίγο τους φανατικούς θαυμαστές της αποκαλύπτοντας τους τίτλους των τραγουδιών του νέου της άλμπουμ.
Επίσης, η πολυβραβευμένη τραγουδίστρια και πλέον και ηθοποιός ανακοίνωσε και τους συνεργάτες της νέας της δουλειάς. Έτσι ονόματα όπως της Φλόρενς Γουέλς και των Μπεκ και Μάρκ Ρόνσον, φιγουράρουν στην πέμπτη ολοκληρωμένη δουλειά της 30χρονης περσόνας. Το Joanne θα περιλαμβάνει έντεκα τραγούδια και τρία κομμάτια δώρο, ως μέρος της πολυτελούς έκδοσης.
Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 21 Οκτωβρίου και φέρει ως τίτλο το δεύτερο όνομα της Lady Gaga (Stefani Joanne Angelina Germanotta), που ήταν και το όνομα της θείας της, η οποία πέθανε σε ηλικία 19 χρόνων καθώς έπασχε από αυτοάνοσο νόσημα. Η τραγουδίστρια δεν γνώρισε ποτέ την αδελφή του πατέρα της, αλλά υποστηρίζει ότι πάντα νιώθει ένα ισχυρό δέσιμο μαζί της. Εξάλλου το ίδιο όνομα φέρει και το ιταλικό εστιατόριο της οικογένειας στη Νέα Υόρκη, που ονομάζεται «Joanne Trattoria».
Την ανακοίνωση των τίτλων των τραγουδιών του νέου της άλμπουμ η Lady Gaga την έκανε μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter.



Από PRESS-GR Η δύναμη στην ενημέρωση

Πρωτοφανές επεισόδιο στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης, με.... περίεργες εκπλήξεις !!!!

Ένα περίεργο περιστατικό με πρωταγωνιστή έναν 49χρονο Γάλλο που παρακολουθούνταν από τις Ελληνικές αστυνομικές αρχές ως ύποπτος «τζιχαντιστής» εκτυλίχθηκε χτες το βράδυ στην περιοχή της Ασπροβάλτας.

Ο 49χρονος ο οποίος μπήκε στη χώρα μας από την Τουρκία αρχικά κρατήθηκε για δύο ημέρες στους Κήπους προκειμένου να γίνει εξακρίβωση στοιχείων. Ωστόσο σε βάρος του δεν εκκρεμούσε το παραμικρό και αφέθηκε ελεύθερος. 
Ωστόσο περιπολικό της αστυνομίας με συμβατικές πινακίδες παρακολουθούσε τις κινήσεις του. Χτες το βράδυ και ενώ ο Γάλλος κινούνταν στην περιοχή της Ασπροβάλτας με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών και τους… επιτέθηκε. Με το όχημα του εμβόλισε το περιπολικό που τον ακολουθούσε, ενώ κατά τον έλεγχο φώναξε  «Αλλάχ Ακμπάρ». Τελικά ακινητοποιήθηκε και σήμερα οδηγήθηκε κατηγορούμενος στο αυτόφωρο μονομελές πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης.

Στο δικαστήριο ο 49χρονος από τη Γαλλία ισχυρίστηκε ότι προχώρησε στην πράξη του επειδή πίστευε ότι αυτοί που τον παρακολουθούσαν ήταν κλέφτες.
 Από την πλευρά τους οι αστυνομικοί επιβεβαίωσαν ότι τον παρακολουθούσαν καθώς ήταν «ύποπτος για τα ταξίδια που είχε κάνει το προηγούμενο διάστημα». Σύμφωνα με πληροφορίες ο 49χρονος πριν την Τουρκία είχε βρεθεί στην Υεμένη, το Ιράν και το Ιράκ. Το δικαστήριο καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε 15 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για απείθεια, φθορά και απόπειρα πρόκλησης σωματικής βλάβης ενώ διέταξε και την απέλασή του.


Από OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

Με φόρεμα 4.000 λιρών εμφανίστηκε η Μίντλετον στον Καναδά - ΦΩΤΟ


Πάντα κομψή και καλοντυμένη, η δούκισσα του Κέιμπριτζ εντυπωσιάζει με κάθε της εμφάνιση, ενώ έχει ξεκινήσει και τη δική της "σχολή" με επιλογές πάρα πολύ πιο οικονομικές από ό,τι συνηθιζόταν σε ανθρώπους του δικού της status. Υπάρχουν όμως κι εξαιρέσεις...

Η Κέιτ Μίντλετον βρίσκεται από το Σάββατο στον Καναδά μαζί με τον Γουίλιαμ και τα δυο παιδιά τους, πρίγκιπα Γεώργιο και πριγκίπισσα Σάρλοτ, όπου πραγματοποιούν επίσημη επίσκεψη καλεσμένοι του Πρωθυπουργού Τζάστιν Τριντό.

Η εμφάνιση της δούκισσας του Κέιμπριτζ, που παρέπεμπε σαφώς στα χρώματα της καναδικής σημαίας ήταν από τις πιο ακριβές της.

H δημιουργία με την υπογραφή Alexander McQueen που κοστίζει 4.000 λίρες (δηλαδή 4.600 ευρώ) εντυπωσίασε για άλλη μια φορά.



Από PRESS-GR Η δύναμη στην ενημέρωση

Η Αντζελίνα Τζολί έκανε "block" στον Μπραντ Πιτ


Η κόντρα μεταξύ της Αντζελίνα Τζολί και του Μπραντ Πιτ φαίνεται πως φουντώνει καθώς η διάσημη ηθοποιός έκοψε κάθε δίαυλο επικοινωνίας με τον πρώην σύζυγός της.

Σύμφωνα με το Us Weekly, η Αντζελίνα Τζολί ενεργοποίησε  φραγή των εισερχόμενων κλήσεων και γραπτών μηνυμάτων έτσι ώστε να μην έχει καμία επικοινωνία με τον Μπραντ Πιτ.

«Ο Μπραντ είναι συντετριμμένος από τον χωρισμό του και η κίνηση αυτή της Αντζελίνα ήταν βαρύ χτύπημα για αυτόν» δήλωσε πηγή από το περιβάλλον του ζευγαριού.

Πήγη: Daily Mail

Δείτε επίσης:

Ο Τζόνι Ντεπ στο πλευρό της Τζολί

Στο φως τα SMS που οδήγησαν την σύντροφο του Tζιμ Κάρεϊ στην αυτοκτονία - ΦΩΤΟ

Που αφιέρωσε το νέο της άλμπουμ η Lady Gaga



Από PRESS-GR Η δύναμη στην ενημέρωση

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

 

Follow by Email

Αναγνώστες